اخبار

آموزش اصول ترجمه

آموزش اصول و روشهای نوین ترجمه یکی از هدفهای بنیادی کانون ترجمه اورمیه است که با رعایت اصول و مقررات ترجمه، چگونگی برگردان مطالب و مفاهیم از زبان مبداء به زبان مقصد را به مترجمین آموزش میدهد. ترجمه متون و مقالات، ترجمه شفاهی و همزمان، ترجمه صحیح کتب و نشریات در رشته های گوناگون پزشکی، حقوقی، ادبی ، اجتماعی، تاریخی، ترجمه فایل های صوتی و تصویری از جمله مواردی هستند که در کانون ترجمه اورمیه آموزش داده میشود. در این راستا از تجربیات برجسته ترین و معروفترین  مترجمین استفاده میشود تا فرایند ترجمه به شایسته ترین فرم انجام گرفته و امر ترجمه نیز از انسجام کافی برخوردار گردد. کانون ترجمه اورمیه ( اورمیا ترنسلیت) تکنیکهای اساسی مستقیم و غیر مستقیم ترجمه منجمله: تکنیک وام گیری کلمات، تکنیک و روش Calque، ترجمه تحت اللفظی، روش تلفیق، روش جابجایی، تکنیک انطباق و …  را در برنامه آموزشی خود قرار داده است. در کانون ترجمه اورمیه، مترجمین با نحوه ترجمه آکادمیک متون ، مکتوبات عادی، رمان ها، ترجمه تخصصی، فرهنگی، معنایی، تبدیلی و ترجمه آزاد حرفه ای و اقتباسی آشنا میشوند.

اعلامیه حقوق بشر (تاگالوگ)

Paunang salita

Ang pagkilala sa likas na dignidad ng lahat ng miyembro ng pamilya ng tao at ang kanilang pantay at itinatag na mga karapatan ay ang pundasyon ng kalayaan, katarungan at kapayapaan sa mundo.

Dahil ang pagtanggi at paghamak sa mga karapatang pantao ay humantong sa mga barbarikong kilos na sinaktan ang budhi ng tao, ang pangwakas na layunin ng pangkalahatang publiko upang lumikha ng isang mundo kung saan ang indibidwal ay may kalayaan sa pagsasalita at paniniwala at walang takot at hangarin.

Dahil ito ay kinakailangan upang kumuha ng mga batas upang protektahan ang mga karapatang pantao kaya bilang hindi upang magkaroon ng isa pa, sa paghihimagsik laban sa paniniil at kawalan ng katarungan.

Dahil mahalaga ito na itaguyod ang pag-unlad ng mapag-ugnay na relasyon sa mga Estado,

Samantalang ang mga tao ng United Nations ay stressed sa ang Karta ng kanilang pananalig sa mga pangunahing karapatang pantao at dignidad ng indibidwal at ang mga halaga at mga kalalakihan at kababaihan ng pantay na karapatan at may nagpapasiyang itaguyod ang kaunlarang panlipunan at lalong mabubuting pamantayan ng buhay sa lalong malaking kalayaan.

Bilang mga Kasaping Bansa ay nangako na makipagtulungan sa United Nations upang matiyak na ang mga karapatang pantao at mga pangunahing kalayaan ay lalong iginagalang at iginagalang.

Dahil ang pangkalahatang pagsasakatuparan ng mga karapatang ito at kalayaan ay napakahalaga para sa ganap na katuparan ng pangakong ito.

Ang Pangkalahatang Kapulungan ay nagpapahayag na ito Universal Declaration of Human Rights bilang isang pangkalahatang pamantayang maisasagawa para sa lahat ng mga bayan at mga bansa sa gayon na ang bawat indibidwal at bawat organ ng lipunan, paglagay ng Pahayag patuloy na sa isip, upang i-promote ang paggalang para sa mga karapatan at kalayaang sa pamamagitan ng edukasyon, edukasyon at progresibong hakbang, nasyonal at internasyonal, upang matiyak pagkilala at pagtalima naa-effective na sa pagitan ng mga Kasaping Estado at ng mga mamamayan ng mga teritoryo sa ilalim ng kanilang nasasakupan.

Artikulo 1.

Lahat ng tao ay isinilang na malaya at pantay-pantay sa karangalan at mga karapatan. Sila’y pinagkalooban ng katwiran at budhi at dapat magpalagayan ang isa’t isa sa diwa ng pagkakapatiran.

Artikulo 2

Ang lahat ay may karapatan sa lahat ng karapatan at kalayaang nakalahad sa Pahayag na ito, nang walang ano mang uri, gaya ng lahi, kulay, kasarian, wika, relihiyon, opinyong pulitikal o anumang iba pang opinyon, pinagmulang bansa o lipunan, ari-arian, kapanganakan o iba pang katayuan, nang walang anumang pagkakaiba sa pagitan ng kalalakihan at kababaihan. Sa karagdagan sa nasa itaas, walang magiging diskriminasyon batayan ng pampulitika, hurisdiksiyunal o pandaigdig na bansa o teritoryong kinabibilangan ng isang tao, maging bansang ito o na lugar o sa ilalim ng independiyenteng trust, non-nakapamamahala sa sarili o nasa ilalim nito soberanya napapailalim sa anumang mga pagrerenda.

Artikulo 3.

Ang bawat isa ay may karapatan sa buhay, kalayaan at seguridad ng tao.

Artikulo 4

Walang sinuman ang gaganapin sa pang-aalipin o pagkaalipin. Ipagbabawal ang pang-aalipin at pangangalakal ng alipin sa lahat ng anyo nito.

Artikulo 5

Walang sinuman ang mapapailalim sa labis na pagpapahirap o sa malupit, di-makatao o nakakapahamak na paggamot o parusa.

Artikulo 6

Ang bawat tao’y may karapatan na makilala sa lahat ng dako bilang isang tao bago ang batas.

Artikulo 7

Ang lahat ng mga tao ay pantay-pantay sa harap ng batas at may karapatan sa pantay na proteksyon nang walang diskriminasyon, at ang lahat ay may karapatan sa pantay na proteksyon laban sa anumang diskriminasyon na lumalabag sa Deklarasyong ito at laban sa anumang panggamot sa naturang diskriminasyon.

Artikulo 8

Ang bawat isa ay may karapatan na magsagawa ng mga pambansang korte para sa mga gawaing pagsalakay laban sa mga pangunahing mga karapatan na ipinagkaloob sa kanya ng batas.

Artikulo 9

Walang sino mang nasasakop sa di-makatwirang pag-aresto, detensyon o pagpapatapon.

Artikulo 10

Ang bawat tao’y may karapatan, sa isang pantay na katayuan sa iba, upang isaalang-alang ang kanyang kaso sa harap ng isang independyente at walang kinikilingan na hukuman sa isang patas at pampublikong paraan upang matukoy ang kanyang mga karapatan at obligasyon at anumang kriminal na singil laban sa kanya.

Artikulo 11

(۱)

Ang bawat isa na inakusahan ng isang krimen ay ituring na walang sala hanggang sa pinatunayan na nagkasala ng batas ng isang pampublikong paglilitis kung saan siya ay may mga kinakailangang garantiya na ipagtanggol siya.

(۲)

Walang taong ituturing na nagkasala ng pagkakasalang tao bilang isang resulta ng isang gumaganang tool o upang pigilin ang sarili mula sa pagtatrabaho tool lamang kung ito ay isang pagkakasalang pinarurusahan, sa ilalim ng batas pambansa o pandaigdig, isang oras kapag ito ay nakatuon, kaya huwag asahan na mas malubhang kaysa sa mga na maaaring ipataw kapag ang krimen ay nakatuon.

Artikulo 12

Walang sino mang ipaiilalim sa di-makatwirang panghihimasok sa kanyang pananhimik, pamilya, tahanan o pakikipagsulatang ni sa tuligsa sa kanyang karangalan at mabuting pangalan. Ang bawat tao’y may karapatan sa pangangalaga ng batas laban sa gayong mga panghihimasok o tuligsa.

Artikulo 13

(۱)

Ang bawat tao’y may karapatan sa kalayaan ng paggalaw at paninirahan sa loob ng mga hanggahan ng bawat Estado.

(۲)

Ang bawat tao’y may karapatan na umalis sa anumang bansa, kabilang ang kanyang sarili, at upang bumalik sa kanyang bansa.

Artikulo 14.

(۱)

Ang bawat tao’y may karapatang maghanap at mag-enjoy sa iba pang mga bansa na pagpapakupkop laban sa pag-uusig.

(۲)

Ang karapatang ito ay hindi dapat gamitin para sa pag-uusig para sa mga di-pampulitika na krimen o para sa mga kilos na salungat sa mga layunin at prinsipyo ng United Nations.

Artikulo 15

(۱)

Ang bawat tao’y may karapatan sa isang nasyonalidad.

(۲)

Walang sinuman ang maaaring bawiin ng kanyang nasyonalidad o tanggihan ang karapatang baguhin ang kanyang nasyonalidad.

Artikulo 16

(۱)

Mga kalalakihan at kababaihan may sapat na gulang, ang karapatang mag-asawa at magpamilya nang walang ano mang pagtatakda dahil sa lahi o relihiyon, at may karapatan sa pantay na karapatan sa pag-aasawa, sa panahong may asawa at pagpapawalang bisa nito.

(۲)

Ang kontrata ng pag-aasawa ay papasok lamang sa pagsang-ayon ng mga partido na nagnanais na mag-asawa nang buo at di-mapigilan na pahintulot.

(۳)

Ang pamilya ay ang natural at pangunahing yunit ng lipunan at may karapatan sa pangangalaga ng lipunan at ng Estado.

Artikulo 17

(۱)

Ang bawat tao’y may karapatan na magkaroon ng pag-aari ng mag-isa o kasama ng iba.

(۲)

Walang sinuman ang dapat na bawiin ng kanyang ari-arian.

Artikulo 18.

Ang bawat tao’y may karapatan sa kalayaan ng pag-iisip, budhi at relihiyon; karapatang ito ang kalayaang magpalit ng kanyang relihiyon o paniniwala, at kalayaan upang ipahayag ang paniniwala sa pagtuturo, pagsasagawa, pagsamba at pagtalima, mag palihim o sa mga grupo.

Artikulo 19.

Ang bawat tao’y may karapatan sa kalayaan ng pagkukuro at pagpapahayag, karapatang ito ang kalayaan at kuru-kuro nang walang panghihimasok at humanap ng balita at mga ideya, tumanggap at magbigay ng anumang media at hindi alintana ng mga hanggahan.

Artikulo 20

(۱)

Ang bawat tao’y may karapatan sa kalayaan sa mapayapang pagpupulong at kapisanan.

(۲)

Walang mapipilitang sumali sa isang samahan.

Artikulo 21

(۱)

Ang bawat tao’y may karapatan na makilahok sa pangangasiwa ng mga pampublikong gawain ng kanyang bansa alinman sa direkta o sa pamamagitan ng malayang pinili na mga kinatawan.

(۲)

Ang bawat tao’y may kaparehong karapatan na ang iba ay magtataglay ng pampublikong tanggapan sa bansa.

(۳)

Ang kalooban ng mamamayan ay ang pinagmumulan ng awtoridad ng Pamahalaan, at ito ay ipinapahayag sa pamamagitan ng panaka-nakang, makatarungang halalan na gaganapin batay sa lihim na balota at sa pantay na batayan o sa anumang katulad na panukalang ginagarantiyahan ang libreng pagboto.

Artikulo 22

Ang bawat tao bilang isang miyembro ng lipunan ay may karapatan sa panlipunang seguridad at ma-mediated sa pamamagitan ng pambansang pagsisikap at internasyunal na kooperasyon, alinsunod sa mga sistema at mga mapagkukunan ng bawat Estado at mga karapatan sa ekonomiya, panlipunan at pang-edukasyon na lubhang kailangan sa kanyang karangalan at sa malayang pag-unlad ng kanyang pagkatao.

Artikulo 23

(۱)

Ang bawat tao’y may karapatan na magtrabaho, sa malayang pagpili ng trabaho, sa makatarungan at paborableng mga kondisyon at sa karapatan sa proteksyon laban sa kawalan ng trabaho.

(۲)

Ang bawat tao’y walang anumang diskriminasyon ay may karapatan sa pantay na kabayaran para sa trabaho.

(۳)

Ang bawat taong gumagawa ay may karapatan sa makatarungan at nababatay sa kabayarang tumitiyak sa kanyang sarili at sa kanyang pamilya ng kabuhayang karapat-dapat sa karangalan ng isang tao, at pupunan, kung kailangan, ng iba pang paraan ng pangangalangang panlipunan.

(۴)

Ang bawat isa ay may karapatang magtatag at sumali sa mga unyon ng manggagawa para sa proteksyon ng kanyang mga interes

Artikulo 24

Ang bawat tao’y may karapatan sa pamamahinga at paglilibang, kasama ang makatwirang limitasyon ng mga oras ng pagtatrabaho at mga pana-panahong bakasyon na may bayad.

Artikulo 25

(۱)

Ang bawat tao’y may karapatan sa isang pamantayan ng pamumuhay na sapat para sa kalusugan at kagalingan ng kanyang pamilya, kasama na ang pagkain, pananamit, paninirahan at pagpapagamot at kinakailangang mga paglilingkod panlipunan, at ng karapatan sa kapanatagan sa panahong walang gawain, pagkakasakit, pagkabalda, pagkabalo, katandaan at iba pang kakapusan sa ikabubuhay sa mga pangyayari Higit pa sa kanyang kontrol.

(۲)

Ang pagkaina at pagkabata ay nararapat sa tanging kalinga at tulong, at lahat ng mga bata tamasahin ang mga gayon ding pangangalagang panlipunan, maging anak na ang resulta ng isang lehitimong pagpupugal o illegal.

Artikulo 26

(۱)

Ang bawat tao’y may karapatan sa edukasyon, at pag-aaral ay dapat na nasa una at hindi bababa sa mga pangunahing libreng yugto, at na pangunahing edukasyon ay sapilitan at dapat palaganapin sa teknikal at bokasyonal na edukasyon, at upang mapadali ang pagtanggap ng mas mataas na edukasyon ay ipagkakaloob nang pantay-pantay sa lahat batay sa kahusayan.

(۲)

Pag-aaral ay dapat na naglalayong pagbuo ng ang buong pagkatao ng tao pag-unlad, at upang i-promote ang paggalang sa karapatang pantao at mga pangunahing kalayaan at pag-unlad ng pag-unawa, pagbibigayan, at pagkakaibigan ng lahat ng bansa, mga pangkat na panlahi o panrelihiyon, at upang madagdagan ang United Nations peacekeeping pagsisikap.

(۳)

Ang mga magulang ay may karapatang pumili ng uri ng edukasyon ng kanilang mga anak.

Artikulo 27

(۱)

Ang bawat tao’y may karapatan makilahok nang malaya sa buhay pangkalinangan ng pamayanan, upang tamasahin ang mga sining at makihati sa mga kaunlaran sa siyensiya at sa mga pakinabang dito.

(۲)

Ang bawat tao’y may karapatan sa pangangalaga ng mga interes sa moral at materyal na nagreresulta mula sa kanyang pang-agham, pampanitikan o artistikong produksyon.

Artikulo 28

Ang bawat isa ay may karapatan sa isang panlipunan at pandaigdigang kaayusan kung saan ang mga karapatan at mga kalayaan na nakalagay sa Deklarasyong ito ay ganap na natanto.

Artikulo 29

(۱)

Ang bawat tao’y may mga tungkulin sa isang lipunan na kung saan nag-iisa ang kanyang pagkatao ay maaaring maging ganap na libre.

(۲)

ay napapailalim sa mga indibidwal sa paggamit ng kanyang mga karapatan at kalayaan ng mga paghihigpit na itinatag ng batas, upang matiyak na pagkilala sa mga karapatan at kalayaan ng iba at paggalang upang makamit ang makatarungang kahilingan ng pampublikong kaayusan at ang pampublikong interes at moralidad sa isang demokratikong lipunan.

(۳)

Ang mga naturang karapatan ay hindi dapat isagawa nang salungat sa mga layunin at prinsipyo ng United Nations.

Artikulo 30.

Wala sa Pahayag na ito ang dapat ipakahulugan bilang pagpapahintulot sa anumang Estado, grupo o indibidwal na anumang karapatan na makisali sa anumang aktibidad o upang magsagawa ng anumang gawa na naglalayong pagwasak ng mga karapatan at kalayaan na nakapaloob dito.

اعلامیه حقوق بشر (ترکی استانبولی)

önsöz

İnsanlık ailesinin tüm üyelerinin doğasında olan haysiyetin ve eşit ve devredilemez hakların tanınması, dünyada özgürlük, adalet ve barışın temeli olmakla birlikte,

İnsan haklarını göz ardı ve hor görürken, insanlığın vicdanını öfkelendiren barbarca eylemler ve insanların konuşma ve inanç özgürlüğünden hoşnut kaldıkları, korkudan ve özgürlüğe ihtiyacı olan bir dünyanın ortaya çıkması en yüksek özlem olarak ilan edildi Halkın,

İnsanoğlu, zulüm ve zulme karşı isyan etmek için son çare olarak başvurmaya mecbur kalmıyorsa, insan haklarının hukukun üstünlüğü ile korunması gerektiği halde,

Milletler arasındaki dostça ilişkilerin gelişmesini teşvik etmek esastır,

Birleşmiş Milletlerin halkları Tüzükte yer alırken, temel insan haklarına, insanlığın haysiyetine ve değerine ve erkeklerin ve kadınların eşit haklara sahip olduklarına olan inançlarını teyit ederek, toplumsal gelişmeyi ve daha iyi yaşam standartlarını geliştirmeyi taahhüt etmişlerdir. daha büyük özgürlük,

Üye Devletler, Birleşmiş Milletler ile işbirliği içinde, insan haklarına ve temel özgürlüklere evrensel olarak saygı duyulmasını ve bunlara uyulmasını sağlamak için kendilerine söz verse de,

Bu hakkın ve özgürlüklerin ortak bir anlayışı, bu güvencenin tam olarak gerçekleştirilmesi için büyük önem taşırken,

Şimdi, Bundan dolayı GENEL KURUL, bu Bildiriyi sürekli akılda tutarak, her bireyin ve toplumun her organının eğitim ve öğretimle uğraşacakları şekilde, tüm insanlara ve uluslara yönelik ortak bir başarı standardı olarak, bu evrensel BİLDİRİ’yi ilan etmektedir. hem bu hak ve özgürlüklere saygıyı teşvik edecek hem de Üye Devletlerin kendi içlerinde ve kendi yargı yetkileri altındaki bölgelerdeki halklar arasında evrensel ve etkin bir şekilde tanınması ve yerine getirilmesi için ulusal ve uluslararası ilerici önlemlerle desteklenmelidir.

Madde 1.

Bütün insanlar haysiyet ve haklara sahip olarak özgür ve eşit doğar. Akıl ve vicdanı vardır ve kardeşlik ruhuyla birbirlerine karşı harekete geçmelidirler.

Makale 2.

Herkes, ırk, renk, cinsiyet, dil, din, siyasi veya diğer görüş, ulusal veya sosyal köken, mülkiyet, doğum veya diğer statüler gibi herhangi bir ayrım yapılmaksızın bu Beyannamede belirtilen tüm hak ve özgürlükleri kullanma hakkına sahiptir. Dahası, bağımsızlık, güven, kendi kendini yönetme veya egemenliğin herhangi bir sınırlaması altında olsun, bir kişinin ait olduğu ülkenin veya bölgenin politik, yargı veya uluslararası statüsüne dayalı olarak herhangi bir ayrım yapılmayacaktır.

Madde 3.

Herkesin yaşam, özgürlük ve şahsın güvenliği hakkı vardır.

Madde 4.

Hiç kimse kölelik veya kölelik altında tutulamaz; köle ticareti ve köle ticaretinin tüm biçimleri yasaklanacaktır.

Madde 5.

Hiç kimse işkenceye, zalimce, insanlık dışı veya onur kırıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz.

Madde 6.

Herkes, yasalar önünde her yerde bir kişi olarak tanınma hakkına sahiptir.

Madde 7.

Herkes yasa önünde eşittir ve herhangi bir ayrım yapılmaksızın yasanın eşit korunması hakkına sahiptir. Tüm bu Bildirge ihlal eden herhangi bir ayırımcılığa karşı ve bu ayrımcılığa teşvik için eşit koruma hakkına sahiptir.

Madde 8.

Herkes, yetkili ulusal mahkemeler tarafından kendisine anayasa veya yasalar tarafından verilen temel haklarını ihlal eden fiiller için etkili bir çare bulma hakkına sahiptir.

Madde 9.

Hiç kimse keyfi tutuklama, gözaltı ya da sürgüne maruz bırakılamaz.

Madde 10.

Herkes, hak ve yükümlülüklerinin belirlenmesinde ve kendisine karşı herhangi bir cezai sorumluluğun bulunmaması halinde, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından adil ve açık bir duruşmada tam eşitlik hakkına sahiptir.

Madde 11.

(۱)

Cezai bir suçtan suçlu bulunan herkes, savunması için gerekli tüm güvencelere sahip olduğu kamuya açık bir davada, kanuna göre suçlu bulunana kadar masum sayılma hakkına sahiptir.

(۲)

Hiç kimse, ulusal ya da uluslararası hukukta, işlendiği sırada ceza gerektirmeyen bir fiil ya da ihmalden ötürü herhangi bir ceza gerektiren suçlardan dolayı suçlanamaz. Cezalandırma suçunun işlendiği sırada geçerli olanlardan daha ağır bir ceza uygulanmaz.

Madde 12.

Hiç kimse, mahremiyeti, ailesi, evini veya yazışmalarını keyfi şekilde engellemeyecektir, namus ve şöhretine yapılan saldırılara maruz kalmamalıdır. Herkes, bu tür müdahale veya saldırılara karşı kanunun korunması hakkına sahiptir.

Madde 13.

(۱)

Herkes, her devletin sınırları dahilindeki hareket özgürlüğü ve ikamet özgürlüğü hakkına sahiptir.

(۲)

Herkes, kendisi de dahil olmak üzere herhangi bir ülkeden ayrılma ve ülkesine geri dönme hakkına sahiptir.

Madde 14.

(۱)

Herkes, zulüm yüzünden diğer ülkelerde sığınma hakkı talep etme ve bunlardan yararlanma hakkına sahiptir.

(۲)

Bu hak, gerçekten siyasi olmayan suçlardan ya da Birleşmiş Milletlerin amaç ve ilkelerine aykırı eylemlerden kaynaklanan kovuşturmalar durumunda çağrılmamalıdır.

Madde 15.

(۱)

Herkesin vatandaşlığa hakkı vardır.

(۲)

Hiç kimse keyfi olarak vatandaşlığından yoksun bırakılamaz veya vatandaşlığını değiştirme hakkından mahrum edilemez.

Madde 16.

(۱)

Tam yaştaki erkekler ve kadınlar, ırk, milliyet veya din nedeniyle herhangi bir sınırlama olmaksızın, evlenme ve aile kurma hakkına sahiptir. Evlilik, evlilik ve erteleme gibi konularda eşit haklara sahiptirler.

(۲)

Evlenme, yalnızca, arzulanan eşlerin özgür ve tam onayı ile yapılır.

(۳)

Aile, toplumun doğal ve temel grup birimi olup, toplum ve Devlet tarafından koruma hakkına sahiptir.

Madde 17.

(۱)

Herkes, başkaları ile birlikte olmakla birlikte tek başına mülk edinme hakkına sahiptir.

(۲)

Kimse keyfi olarak mülkünden yoksun bırakılamaz.

Madde 18.

Herkesin düşünce, vicdan ve din özgürlüğü hakkı vardır; bu hak dinini veya inancını değiştirme özgürlüğünü, ya da tek başına ya da başkalarıyla topluluk içinde ve kamusal ya da özel olarak din, inanç ve öğretme, uygulama, ibadet ve yerine getirme özgürlüğünü içerir.

Madde 19.

Herkesin görüş ve ifade özgürlüğü hakkı vardır; bu hak, müdahale edilmeksizin fikir sahibi olma ve herhangi bir medya vasıtasıyla ve sınırlara bakılmaksızın, bilgi ve fikirler arayan, elde eden ve bildiren özgürlüğü içerir.

Madde 20.

(۱)

Herkes, barışçıl toplanma ve örgütlenme özgürlüğü hakkına sahiptir.

(۲)

Hiç kimse bir derneğe mecbur kalamaz.

Madde 21.

(۱)

Herkes, kendi ülkesinin yönetimine doğrudan veya özgürce seçilen temsilciliklerden katılma hakkına sahiptir.

(۲)

Herkesin ülkesinde kamu hizmetlerine eşit erişime hakkı vardır.

(۳)

Halkın iradesi hükümet yetkisinin temelini oluşturacaktır; bu irade, evrensel ve eşit oy hakkına dayanan periyodik ve gerçek seçimlerle ifade edilecek ve gizli oyla ya da eşdeğer özgür oylama usulleriyle düzenlenecektir.

Madde 22.

Toplumun bir üyesi olarak herkes, sosyal güvenlik hakkına sahiptir ve ulusal çabalarla uluslararası işbirliği ve her bir Devletin organizasyonu ve kaynakları uyarınca, vatandaşların vazgeçilmez ekonomik, sosyal ve kültürel haklarından yararlanma hakkına sahiptir. haysiyeti ve kişiliğinin özgür gelişimi.

Madde 23.

(۱)

Herkes, çalışmak, serbest istihdam seçmek, adil ve elverişli çalışma koşullarına ve işsizlikten korunma hakkına sahiptir.

(۲)

Herkes, herhangi bir ayrım gözetmeksizin eşit işte eşit ücret alma hakkına sahiptir.

(۳)

Çalışan herkes, kendisine ve ailesine, insanlık onuruna layık bir varlığı temin eden ve gerektiğinde diğer sosyal koruma araçlarıyla desteklenen, adil ve elverişli bir ücret alma hakkına sahiptir.

(۴)

Herkes, menfaatlerinin korunması için sendika kurma ve sendika üyelerine katılma hakkına sahiptir.

Madde 24.

Herkes, çalışma saatlerinin makul sınırlaması ve ücretli periyodik tatiller de dahil olmak üzere, dinlenme ve dinlenme hakkına sahiptir.

Madde 25.

(۱)

Herkes, yiyecek, giyecek, konut ve tıbbi bakım ve gerekli sosyal hizmetler de dahil olmak üzere kendisinin ve ailesinin sağlığı ve esenliği için yeterli bir yaşam standardına sahip olma ve işsizlik, hastalık, sakatlık, dulluk, yaşlılık ya da diğer geçim sıkıntısı gibi durumları kontrolünden geçemez.

(۲)

Annelik ve çocukluk, özel bakım ve yardım alma hakkına sahiptir. Evlilik içinde veya dışında doğan tüm çocuklar aynı sosyal korumanın tadını çıkaracaklardır.

Madde 26.

(۱)

Herkesin eğitim hakkı vardır. Eğitim, en azından temel ve temel aşamalarda, özgürdür. İlköğretim zorunludur. Teknik ve mesleki eğitim genel olarak mevcut olacak ve yüksek öğretime herkes tarafından eşit olarak erişilebilir olacaktır.

(۲)

Eğitim, insan kişiliğinin tam olarak gelişmesine ve insan haklarına ve temel özgürlüklere saygının güçlendirilmesine yönlendirilecektir. Bütün uluslar, ırksal ya da dini gruplar arasında anlayış, hoşgörü ve dostluğu teşvik edecek ve Birleşmiş Milletlerin barışın sağlanmasına yönelik faaliyetlerini ilerletecektir.

(۳)

Ebeveynlerin, çocuklarına verilecek eğitim türünü seçme hakkı vardır.

Madde 27.

(۱)

Herkes, toplumun kültürel yaşantısına özgürce katılma, sanatın tadını çıkarma ve bilimsel gelişme ve yararlanmayı paylaşma hakkına sahiptir.

(۲)

Herkes, yazar olduğu bilimsel, edebi veya sanatsal üretimin yol açtığı ahlaki ve maddi menfaatleri koruma hakkına sahiptir.

Madde 28.

Herkes, bu Bildirgede belirtilen hak ve özgürlüklerin tamamen yerine getirilebileceği toplumsal ve uluslararası bir düzene sahiptir.

Madde 29.

(۱)

Herkesin, yalnızca kişiliğinin özgür ve tam gelişiminin mümkün olduğu toplum için görevleri vardır.

(۲)

Haklarında ve hürriyetlerinde, herkes, yalnızca, yalnızca başkalarının hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesi ve saygı gösterilmesi ve yalnızca ahlakın gereklerini yerine getirmesi amacıyla kanunen belirlenen sınırlamalara tabi tutulur. , kamu düzeni ve genel refah demokratik bir toplumda.

(۳)

Bu haklar ve özgürlükler hiçbir şekilde Birleşmiş Milletlerin amaç ve ilkelerine aykırı olarak kullanılamaz.

Madde 30.

Bu Beyannamede yer alan hiçbir hüküm, herhangi bir Devletin, grubun veya kişinin herhangi bir faaliyette bulunma veya burada belirtilen hak ve özgürlüklerden herhangi birinin tahrip edilmesine yönelik herhangi bir işlemi yapma imkânı olarak yorumlanamaz.

اعلامیه حقوق بشر (روسی)


ПРЕАМБУЛА

Принимая во внимание, что признание достоинства, присущего всем членам человеческой семьи, и равных и неотъемлемых прав их является основой свободы, справедливости и всеобщего мира; и

принимая во внимание, что пренебрежение и презрение к правам человека привели к варварским актам, которые возмущают совесть человечества, и что создание такого мира, в котором люди будут иметь свободу слова и убеждений и будут свободны от страха и нужды, провозглашено как высокое стремление людей; и

принимая во внимание, что необходимо, чтобы права человека охранялись властью закона в целях обеспечения того, чтобы человек не был вынужден прибегать, в качестве последнего средства, к восстанию против тирании и угнетения; и

принимая во внимание, что необходимо содействовать развитию дружественных отношений между народами; и

принимая во внимание, что народы Объединенных Наций подтвердили в Уставе свою веру в основные права человека, в достоинство и ценность человеческой личности и в равноправие мужчин и женщин и решили содействовать социальному прогрессу и улучшению условий жизни при большей свободе; и

принимая во внимание, что государства-члены обязались содействовать, в сотрудничестве с Организацией Объединенных Наций, всеобщему уважению и соблюдению прав человека и основных свобод; и

принимая во внимание, что всеобщее понимание характера этих прав и свобод имеет огромное значение для полного выполнения этого обязательства,

Генеральная Ассамблея,

провозглашает настоящую Всеобщую декларацию прав человека в качестве задачи, к выполнению которой должны стремиться все народы и государства с тем, чтобы каждый человек и каждый орган общества, постоянно имея в виду настоящую Декларацию, стремились путем просвещения и образования содействовать уважению этих прав и свобод и обеспечению, путем национальных и международных прогрессивных мероприятий, всеобщего и эффективного признания и осуществления их как среди народов государств-членов Организации, так и среди народов территорий, находящихся под их юрисдикцией.

 

Статья ۱.

Все люди рождаются свободными и равными в своем достоинстве и правах. Они наделены разумом и совестью и должны поступать в отношении друг друга в духе братства.

Статья ۲.

Каждый человек должен обладать всеми правами и всеми свободами, провозглашенными настоящей Декларацией, без какого бы то ни было различия, как-то в отношении расы, цвета кожи, пола, языка, религии, политических или иных убеждений, национального или социального происхождения, имущественного, сословного или иного положения.

Кроме того, не должно проводиться никакого различия на основе политического, правового или международного статуса страны или территории, к которой человек принадлежит, независимо от того, является ли эта территория независимой, подопечной, несамоуправляющейся или как-либо иначе ограниченной в своем суверенитете.

Статья ۳.

Каждый человек имеет право на жизнь, на свободу и на личную неприкосновенность.

Статья ۴.

Никто не должен содержаться в рабстве или в подневольном состоянии; рабство и работорговля запрещаются во всех их видах.

Статья ۵.

Никто не должен подвергаться пыткам или жестоким, бесчеловечным или унижающим его достоинство обращению и наказанию.

Статья ۶.

Каждый человек, где бы он ни находился, имеет право на признание его правосубъектности.

Статья ۷.

Все люди равны перед законом и имеют право, без всякого различия, на равную защиту закона. Все люди имеют право на равную защиту от какой бы то ни было дискриминации, нарушающей настоящую Декларацию, и от какого бы то ни было подстрекательства к такой дискриминации.

Статья ۸.

Каждый человек имеет право на эффективное восстановление в правах компетентными национальными судами в случаях нарушения его основных прав, предоставленных ему конституцией или законом.

Статья ۹.

Никто не может быть подвергнут произвольному аресту, задержанию или изгнанию.

 

Статья ۱۰.

Каждый человек, для определения его прав и обязанностей и для установления обоснованности предъявленного ему уголовного обвинения, имеет право, на основе полного равенства, на то, чтобы его дело было рассмотрено гласно и с соблюдением всех требований справедливости независимым и беспристрастным судом.

Статья ۱۱.

!.

Каждый человек, обвиняемый в совершении преступления, имеет право считаться невиновным до тех пор, пока его виновность не будет установлена законным порядком путем гласного судебного разбирательства, при котором ему обеспечиваются все возможности для защиты

.۲.

Никто не может быть осужден за преступление на основании совершения какого-либо деяния или за бездействие, которые во время их совершения не составляли преступления по национальным законам или по международному праву. Не может также налагаться наказание более тяжкое, нежели то, которое могло быть применено в то время, когда преступление было совершено.

Статья ۱۲.

Никто не может подвергаться произвольному вмешательству в его личную и семейную жизнь, произвольным посягательствам на неприкосновенность его жилища, тайну его корреспонденции или на его честь и репутацию. Каждый человек имеет право на защиту закона от такого вмешательства или таких посягательств.

Статья ۱۳.

۱.

Каждый человек имеет право свободно передвигаться и выбирать себе местожительство в пределах каждого государства.

۲.

Каждый человек имеет право покидать любую страну, включая свою собственную, и возвращаться в свою страну.

Статья ۱۴.

۱.

Каждый человек имеет право искать убежища от преследования в других странах и пользоваться этим убежищем

.۲.

Это право не может быть использовано в случае преследования, в действительности основанного на совершении неполитического преступления, или деяния, противоречащего целям и принципам Организации Объединенных Наций.

Статья ۱۵.

۱.

Каждый человек имеет право на гражданство.

۲.

Никто не может быть произвольно лишен своего гражданства или права изменить свое гражданство.

Статья ۱۶

Мужчины и женщины, достигшие совершеннолетия, имеют право без всяких ограничений по признаку расы, национальности или религии вступать в брак и основывать свою семью. Они пользуются одинаковыми правами в отношении вступления в брак, во время состояния в браке и во время его расторжения.

Брак может быть заключен только при свободном и полном согласии обеих вступающих в брак сторон.

۳.

Семья является естественной и основной ячейкой общества и имеет право на защиту со стороны общества и государства.

Статья ۱۷.

۱.

Каждый человек имеет право владеть имуществом как единолично, так и совместно с другими

.۲.

Никто не должен быть произвольно лишен своего имущества.

Статья ۱۸.

Каждый человек имеет право на свободу мысли, совести и религии; это право включает свободу менять свою религию или убеждения и свободу исповедовать свою религию или убеждения как единолично, так и сообща с другими, публичным или частным порядком в учении, богослужении и выполнении религиозных и ритуальных обрядов.

Статья ۱۹.

Каждый человек имеет право на свободу убеждений и на свободное выражение их; это право включает свободу беспрепятственно придерживаться своих убеждений и свободу искать, получать и распространять информацию и идеи любыми средствами и независимо от государственных границ.

Статья ۲۰.

۱.

Каждый человек имеет право на свободу мирных собраний и ассоциаций

.۲.

Никто не может быть принуждаем вступать в какую-либо ассоциацию.

Статья ۲۱.

۱.

Каждый человек имеет право принимать участие в управлении своей страной непосредственно или через посредство свободно избранных представителей

.۲.

Каждый человек имеет право равного доступа к государственной службе в своей стране

.۳.

Воля народа должна быть основой власти правительства; эта воля должна находить себе выражение в периодических и нефальсифицированных выборах, которые должны проводиться при всеобщем и равном избирательном праве путем тайного голосования или же посредством других равнозначных форм, обеспечивающих свободу голосования.

Статья ۲۲.

Каждый человек, как член общества, имеет право на социальное обеспечение и на осуществление необходимых для поддержания его достоинства и для свободного развития его личности прав в экономической, социальной и культурной областях через посредство национальных усилий и международного сотрудничества и в соответствии со структурой и ресурсами каждого государства.

Статья ۲۳

۱.

Каждый человек имеет право на труд, на свободный выбор работы, на справедливые и благоприятные условия труда и на защиту от безработицы

.۲.

Каждый человек, без какой-либо дискриминации, имеет право на равную оплату за равный труд

.۳.

Каждый работающий имеет право на справедливое и удовлетворительное вознаграждение, обеспечивающее достойное человека существование для него самого и его семьи, и дополняемое, при необходимости, другими средствами социального обеспечения

.۴.

Каждый человек имеет право создавать профессиональные союзы и входить в профессиональные союзы для защиты своих интересов.

Статья ۲۴.

Каждый человек имеет право на отдых и досуг, включая право на разумное ограничение рабочего дня и на оплачиваемый периодический отпуск.

Статья ۲۵

۱.

Каждый человек имеет право на такой жизненный уровень, включая пищу, одежду, жилище, медицинский уход и необходимое социальное обслуживание, который необходим для поддержания здоровья и благосостояния его самого и его семьи, и право на обеспечение на случай безработицы, болезни, инвалидности, вдовства, наступления старости или иного случая утраты средств к существованию по не зависящим от него обстоятельствам.

۲.

Материнство и младенчество дают право на особое попечение и помощь. Все дети, родившиеся в браке или вне брака, должны пользоваться одинаковой социальной защитой.

Статья ۲۶

۱.

Каждый человек имеет право на образование. Образование должно быть бесплатным по меньшей мере в том, что касается начального и общего образования. Начальное образование должно быть обязательным. Техническое и профессиональное образование должно быть общедоступным, и высшее образование должно быть одинаково доступным для всех на основе способностей каждого

.۲.

Образование должно быть направлено к полному развитию человеческой личности и к увеличению уважения к правам человека и основным свободам. Образование должно содействовать взаимопониманию, терпимости и дружбе между всеми народами, расовыми и религиозными группами, и должно содействовать деятельности Организации Объединенных Наций по поддержанию мира

.۳.

Родители имеют право приоритета в выборе вида образования для своих малолетних детей.

Статья ۲۷

۱.

Каждый человек имеет право свободно участвовать в культурной жизни общества, наслаждаться искусством, участвовать в научном прогрессе и пользоваться его благами

.۲.

Каждый человек имеет право на защиту его моральных и материальных интересов, являющихся результатом научных, литературных или художественных трудов, автором которых он является.

Статья ۲۸.

Каждый человек имеет право на социальный и международный порядок, при котором права и свободы, изложенные в настоящей Декларации, могут быть полностью осуществлены.

Статья ۲۹

۱.

Каждый человек имеет обязанности перед обществом, в котором только и возможно свободное и полное развитие его личности

۲.

При осуществлении своих прав и свобод каждый человек должен подвергаться только таким ограничениям, какие установлены законом исключительно с целью обеспечения должного признания и уважения прав и свобод других и удовлетворения справедливых требований морали, общественного порядка и общего благосостояния в демократическом обществе

۳.

Осуществление этих прав и свобод ни в коем случае не должно противоречить целям и принципам Организации Объединенных Наций.

Статья ۳۰.

Ничто в настоящей Декларации не может быть истолковано, как предоставление какому-либо государству, группе лиц или отдельным лицам права заниматься какой-либо деятельностью или совершать действия, направленные к уничтожению прав и свобод, изложенных в настоящей Декларации.

اعلامیه حقوق بشر (کردی)

Preamble

Baweriya dilsoziya tevahiya hemî endamên malbatê mirovî û mafên wan wekhev û sazkirî bingehîn li cîhanê azadiya, dadwerî û aştiyê ye.

Ji ber ku nenasîn yên mafên mirovan û neheqiya di dan barbar encamê de ewê heyinên mirovî di wijdana yên mirovatiyê, û çi bû jî hebûnên giştî mirovan xweziya xwe bi ser derketina holê ya cîhanê ku ji azadiya ferdî yên axaftin û bawerî û azadî ji tirs û dixwazin.

Ji ber ku ew bû ku pêwîst ji bo vê qanûn ji bo parastina mafên mirovan, da ku ne ji yên yekî din, li dijî zorkarî û neheqî.

Wekî ku ew hewce ye ku pêwendiya pêwendiyên têkiliyên Dewletên Yekbûyî yên di navbera Dewletan de,

Herwekî gelên ya Neteweyên Yekbûyî de hatiye tekîd li Charter pêgîrîya wan bawerî li bingehîn ji mafên mirovan û rûmeta yên şexsî û bi mîqdara û ji mêr û jinan ji mafên wan ên wekhev û yên biryar da ku arîkarî bidin pêşveçûna çivakî û bicihkirina mecalên çêtir ên jiyanê di nav serbestiyeke mestir de.

Wekî Dewletên Dewletan soz da ku bi hevgirtina Neteweyên Yekgirtî re hevkariyê bikin da ku ji bo mafên maf û azadiyên bingehîn bi rêzdarî rêzdar û rêzdar in.

Ji ber ku riya giştî ya van maf û azadiyê girîng e ku ji bo vê tevlêbûna temamî pir girîng e.

Civîna Gelemperî vê Danezana Gerdûnî ya Mafên Mirovan wek a îdeala hevbeş a ku bighênê ji bo ku hemû gel û neteweyan, da ku her kes û hemû organên civakê, xiste ev Danezan timî di bîr de, ji bo pêşvebirina hurmeta ji bo van maf û azadiyan di rêya perwerdeyê re, perwerde û tedbîrên berebereyî, yên neteweyî û navneteweyî, ji bo misogerkirina nasîn û bicihanîna gerdûnî, di navbera bandor li dewletên endam bi xwe û ya gelên ji erdên ku li jêr hukmê wan de.

Benda 1.

Hemû mirov azad û di weqar û mafan de wekhev tên dinyayê. Ew bi hiş û wijdan in û divê li hember hev bi ruhê bratiyê bilivin.

Benda 2

Her kesî yê ji hemû maf û hemû azadiyên ku di vê Danezanê de, set bê tu cihêyî, n emaze ya nijad, reng, zayend, ziman, ol yan dîtina siyasî yan her ramana din, eslê neteweyî an civakî, serwet, zayîn an her rewşeke din, bêyî ku tu cihêtî nexist navbera mêr û jinan de. Ji bilî li jor, li wê derê ti hîmê cudakarî yên li welêt siyasî, hiqûqî an navneteweyî an erdê ku kesek jê tê, heke ev welat an ku tu leke an di bin baweriya serbixwe, ne xweser (otonom) an li jêr mijara serweriya xwe bi tu astengên.

Benda 3.

Herkes maf heye ku jiyan, azadî û ewlehiya mirov.

Benda 4

Tu kes nikare di xulamî û xulamê de nabe, xulam û bazirganiya xulam divê di hemî wan de qedexe ye.

Benda 5

Tu kes nabe ku îşkencek û zordar, neheqî an nehmayî an cezakirinê ye.

Benda 6

Herkes maf heye ku her derê wek kesek zagonî nas bike.

Benda 7

Hemû mirov li ber qanûnan wekhev in û bê ciheyî xwediyê mafê parastineke wekhev heye, û hemû ji wan bi mafê parastineke wekhev a li hemberî her cihêtiya ku vê Danezanê ihlal dike û li hemberî her navtêdana cihêtiyeke wilo xwediyê mafê.

Benda 8

Herkes maf heye ku, çareyê dadgehên neteweyî ji bo rastkirinê ji bo kirinên ku mafên bingehî yên wî qanûn heye.

Benda 9

Tu kes nikare bi binçavkirin, zindanê an derveyî li darizandin.

Bend 10

Herkes, di wekheviyeke temamî de, bi kesên din re heye, di rûniştinê de li ber mehkemeyeke serbixwe û bê alî, daye çarenivîsê adil û eşkere ya maf û wacibên wî û ya her tawana curmî li dijî wî.

Benda 11

(۱)

Her kesê ku bi kirineke curmî sûc Tê texmînkirin, bêsûc, heta qanûna di mehkemeyek eşkere, mor dike ku garantiyên ji bo cezakirina parastina wî.

(۲)

Tu kes nikare sûcdariyek an instrument an jî devê sûcdar nekiribe heta ku ew di bin dema komîsyona neteweyî an navnetewî de sûcdar nekiribe, ne jî ew ê ku di dema dema sûcê de hatibû pejirandin, cezayê giran be.

Benda 12

Tu kes nikare di nav jiyana xwe ya taybet de, malbatek, malê, nameyek an jî kampanyayên di nav û rûmet de, û herkes xwedî mafê parastina li hemberî van destwerdan û kampanyayan.

Benda 13

(۱)

Herkes xwedî mafê azadiya tevger û rûniştin li sînorên her Dewletê heye.

(۲)

Mafê her kes xwedî mafê welatekî ku ji ber xwe vekişîne, û vegera welatê xwe.

Bend 14

(۱)

Herkes maf heye ku lê digerin û li welatên din ên penaberiyê ji penaberiyê bixwazin.

(۲)

Ev maf nikare ji bo dozên sûcên ne-siyasî an jî çalakiyên li dijî armanc û armancên Yekbûyî yên Yekbûyî tê bikaranîn.

Bend 15

(۱)

Herkes maf heye ku neteweyî.

(۲)

Ma kesî kes nikare bêtir ji neteweya xwe bêparêz kirin an jî mafê mafê neteweya xwe guhertin.

Benda 16

(۱)

Mêr û jinên ku zewaca zewaca xweda mafê wan heye û bê ava kirin ku bêyî qedexekirina zayendî yan olê û di dema zewacê de, zewac û li ser hilweşandina wekheviyê heye.

(۲)

Peymana zewacê tenê bi bi destûra partiyên ku dixwaze bi destûra xwe û razîbûna nehdûnî re bizewicin bêne navnîşan.

(۳)

Malbata yekîneya sirûştî û bingehîn a civak e û mafê mafê parastina civaka û Dewletê ye.

Benda 17

(۱)

Herkes maf heye xwedane xaniyê xwe an jî bi hev re bi hev re heye.

(۲)

Ma kesê kes nikare bi miletê xwe nehiştin.

Benda 18

Herkes xwedî mafê azadî, wijdan û olê heye. Ev maf e ku azadiya xwe an jî baweriya xwe biguherînin, û azadiya ku ew di perwerdehiyê, pratîk, çavdêriya û çavdêriya xwe de dibêjin, an di veşartî an civatê de çi dibe.

Benda 19

Herkes maf heye ku azadiya ramanê û îfadeyê. Ev maf heye ku bêyî ku destwerdana jînografî ne girêdayî agahdariyê û fikrên wergirtin, wergirtin û destnîşan bike.

Benda 20

(۱)

Maf xwedî mafê azadiya civîn û aştiyê ya aştiyane heye.

(۲)

Hin kes nikare mecbûr bibin ku tevlî komeleyek tevlî bibin.

Benda 21

(۱)

Herkes xwedî maf heye ku di rêvebiriya gelemperî de welatekî wî welatê xwe an bi rasterast an bi rêya serbixwe bijartin.

(۲)

Her kes xwediyê rast e ku hinek kesên ku di nav welatê dewletê de pêk bînin rast e.

(۳)

îradeya gelê li çavkaniya hêza dewletê ye, û ev nûvedana wê helbijartinên durust ên cihê de li ser bingehê dengdana nihînî û pêvendîyên li ser wekhevî di navbera her kes an li gora awayeke hevrûmet a jêhatina.

Benda 22

Herkes, wekî endamê civakî, mafê garantîya civakî û ji bo bidestxistina navçîtiya xebata neteweyî û hevkariya navneteweyî û li gor sîstemên her welat û çavkaniyên wê mafên aborî, civakî û perwerdeyî yên ku jo bo weqara wî û geşbûna serbest a şexsiyeta wî.

Benda 23

(۱)

Herkes xwedî mafê xebitandinê, ji bo bijartina azad a karûbar, tenê merc û mercên xweras û mafê parastina dijî bêkariyê.

(۲)

Her kesî bêyî cudatiyê ye ku mafê mafê draviyê wekhev kirinê ye.

(۳)

Herkesê ku dixebite mafê meaşek adil û têrker ê ku dikaribe ji wî û ji malbata wî re jiyaneke şayanê weqara mirovî ewle bike û heke pêwîst be bi îmkanên din ên parastina sosyal.

(۴)

Herkes xwedî maf heye ku saz bikin û tevlî sendîkayên bazirganî ji bo parastina berjewendiyên wî bibin

Bend 24

Her kes heye ku mafê bîhnfireh û bêdeng bimînin, sînorên berbiçav yên karûbarên kar û dema betlaneyên demdêran hene.

Benda 25

(۱)

Herkes mafê sewiyeke jiyanê ku têra ewlekirina saxî û rehetiya malbata xwe, nemaze ji bo xwarin, lixwekirin, mal, lênerîna tibbî û xizmetên sosyal ên pêwîst û mafê ewleyiyê di rewşa bêkarî, nexweşî, seqetî, bîtî, pîrî an di rewşên din ên windakirina rewşê Beyonda wî.

(۲)

Birahîm û zarokek xwedî mafê alîkarî û lênêrîna taybetî heye, û hemî zarok hemî parastina civakî, bêyî ku ji wan zagonî an qanûnî hatine çêkirin.

Benda 26

(۱)

Herkes mafê hînbûnê heye, û divê perwerde di yekem û herî kêm di qonaxên bingehîn azad bibe, û ku perwerdeya seretayî ya mecbûrî ye û divê perwerdeya teknîkî û pîşeyî circulate, û ji bo hêsankirina qebûlkirina xwendina bilind bi wekhevîyeke temamî ji hemû li ser bingehê ji bo berevpêşbirina.

(۲)

Perwerde, divê li pêş pêşxistina tam kesayetiya mirovan armanc, û ji bo pêşvebirina hurmeta ji bo mafên mirovan û azadiyên bingehîn û ji bo pêşxistina têgihîştin, musameha û dostaniya nav hemû netewe û hemû komên nijadî an olî, û ji bo zêdekirina hewldanên aştîparêz ya Neteweyên Yekbûyî.

(۳)

Parêzgehan xwedan mafê xwe ya cureyê perwerdehiya zarokên xwe hilbijêre.

Benda 27

(۱)

Herkes mafê bi serbestî beşdarbûna jiyana çandî ya civakê, ji huneran kelkgirtinê û beşdarbûna pêşveçûna zanistî û encamên wê heye.

(۲)

Herkes maf heye ku parastina berjewendiyên exlaqî û materyalî ji ber hilberîna zanist, edebî û hunerî.

Benda 28

Herkes maf heye ku ji bo kêfê ji bo nîzameke civakî û navneteweyî ya ku maf û hemû azadiyên ku di vê Danezanê de set dikare bi temamî bêne cih heye.

Benda 29

(۱)

Her kes li hember civakek ku di merivê wî an kesayetiyê de temam bibe bête erz kirin.

(۲)

bi ya takekesî di bin bikaranîna maf û azadiyên kesên ku astengên damezrandin û ji aliyê qanûnê wî de ye, da ku bicîh naskirina maf û azadiyên kesên din û rêzgirtina ji bo bicihanîna xwastiniyên rast ên nîzama giştî û berjewendîya raya giştî û exlaqê di civakeke demokratîk de.

(۳)

Mafên vî mafî dê di çarçoveya armanc û prensîbên Neteweyên Yekbûyî de nebin be.

Benda 30

Tu hukmekî vê Danezanê nikare bê tefsîr kirin wekî ku tu maf dide dewletekê, komekê û kesekî ji bo kirina an pêkanîna kirinekî ku li ser tinekirina maf û azadiyên berpêş kirin amanc bigre, şîrovekirin.

اعلامیه حقوق بشر (ایتالیایی)

preambolo

Il riconoscimento della dignità intrinseca di tutti i membri della famiglia umana e dei loro diritti uguali e stabiliti è il fondamento della libertà, della giustizia e della pace nel mondo.

Dal momento che la negazione e il disprezzo dei diritti umani hanno portato a atti barbarici che hanno danneggiato la coscienza umana, era l’obiettivo ultimo del grande pubblico creare un mondo in cui l’individuo avesse libertà di parola e di credo ed era libero dalla paura e dal bisogno.

È essenziale che la legge protegga i diritti umani in modo che non si debba ribellarsi alla tirannia e all’ingiustizia.

Poiché è essenziale promuovere lo sviluppo di relazioni amichevoli tra gli Stati,

Considerando che i popoli delle Nazioni Unite hanno sottolineato nel la Carta riaffermato la loro fede in diritti umani fondamentali e della dignità della persona e la quantità e degli uomini e donne di pari diritti e hanno deciso di promuovere il progresso sociale e un miglior tenore di vita in una maggiore libertà.

Poiché gli Stati membri si sono impegnati a cooperare con le Nazioni Unite per garantire che i diritti umani e le libertà fondamentali siano sempre più rispettati e rispettati.

Poiché la realizzazione generale di questi diritti e libertà è di grande importanza per il pieno adempimento di questa impresa.

L’Assemblea Generale chiede che questa Dichiarazione Universale dei Diritti Umani sia il livello comune a cui tutti i popoli e le nazioni dovrebbero essere mirati affinché ogni individuo e corpo nella società, tenendo sempre presente questa Dichiarazione, cerchi di consolidare il rispetto di questi diritti e libertà attraverso l’istruzione e l’istruzione, Nazionale e globale, per garantire il loro effettivo riconoscimento e rispetto da parte degli stessi Stati membri e dei popoli delle aree soggette alla loro giurisdizione.

Articolo 1.

Tutte le persone nascono libere e uguali in dignità e diritti, e sono state date ragione e coscienza e devono trattarsi reciprocamente in uno spirito di fratellanza.

Articolo 2

Ogni individuo ha diritto a tutti i diritti e le libertà enunciati in questa Dichiarazione, senza distinzione, come razza, colore, sesso, lingua, religione, opinione politica o qualsiasi altra opinione, origine nazionale o sociale, proprietà, nascita o altro status, Nessuna distinzione tra uomini e donne. Inoltre, non ci devono essere discriminazioni basate sulla situazione politica, legale o internazionale del paese o territorio a cui l’individuo appartiene, indipendentemente dal fatto che tale paese o territorio sia indipendente, fiduciario o non autonomo o la cui sovranità sia soggetta a restrizioni.

Articolo 3.

Tutti hanno diritto alla vita, alla libertà e alla sicurezza della persona.

Articolo 4

Nessuno può essere tenuto in schiavitù o in servitù, la schiavitù e il commercio degli schiavi devono essere proibiti in tutte le loro forme.

Articolo 5

Nessuno può essere sottoposto a tortura oa trattamenti o pene crudeli, inumani o degradanti.

Articolo 6

Tutti hanno il diritto di essere riconosciuti ovunque come persone di fronte alla legge.

Articolo 7

Tutte le persone sono uguali davanti alla legge e hanno diritto a una protezione uguale senza discriminazioni, e tutti hanno il diritto ad una eguale protezione contro qualsiasi discriminazione in violazione della presente Dichiarazione e contro ogni incitamento a tale discriminazione.

Articolo 8

Ognuno ha il diritto di ricorrere ai tribunali nazionali per atti di aggressione contro i diritti fondamentali a lui riconosciuti dalla legge.

Articolo 9

Nessuno può essere sottoposto ad arresto arbitrario, detenzione o esilio.

Articolo 10

Ognuno ha il diritto, su un piano di parità con gli altri, di considerare il suo caso davanti a un tribunale indipendente e imparziale in modo equo e pubblico per determinare i suoi diritti e doveri e qualsiasi accusa penale contro di lui.

Articolo 11

(۱)

Ogni individuo accusato di un crimine è presunto innocente fino a quando la sua colpevolezza non sia stata provata dalla legge di un processo pubblico in cui ha le garanzie necessarie per difenderlo.

(۲)

Nessuno può essere condannato per una persona a seguito di uno strumento di lavoro o di astenersi da strumento solo se si tratta di un reato, ai sensi del diritto nazionale o internazionale di lavoro, un momento in cui è stata commessa, quindi non aspettatevi più severe di quelle che possono essere imposte quando il reato è stato commesso.

Articolo 12

Nessun individuo potrà essere sottoposto ad interferenze arbitrarie nella sua vita privata, famiglia, casa o nella sua corrispondenza, né a lesione del suo onore e la reputazione. Ogni individuo ha diritto alla protezione della legge contro tali interferenze o lesioni.

Articolo 13

(۱)

Ogni individuo ha diritto alla libertà di movimento e di residenza entro i confini di ogni Stato.

(۲)

Ogni individuo ha il diritto di lasciare qualsiasi paese, incluso il proprio, e di ritornare nel proprio paese.

Articolo 14.

(۱)

Ogni individuo ha il diritto di cercare e di godere in altri paesi dell’asilo dalla persecuzione.

(۲)

Questo diritto non deve essere utilizzato per l’azione penale per reati non politici o per atti contrari ai fini e ai principi delle Nazioni Unite.

Articolo 15

(۱)

Ogni individuo ha diritto a una nazionalità.

(۲)

Nessuno può essere arbitrariamente privato della sua nazionalità o negato il diritto di cambiare la sua nazionalità.

Articolo 16

(۱)

Uomini e donne in età adatta, il diritto di sposarsi e di fondare una famiglia, senza alcuna limitazione di razza o religione, e sono eguali diritti riguardo al matrimonio, durante il matrimonio e all’atto del suo scioglimento.

(۲)

Il contratto di matrimonio deve essere stipulato solo con il consenso delle parti che desiderano sposarsi con il consenso pieno e non coercitivo.

(۳)

La famiglia è l’unità naturale e fondamentale della società e ha diritto alla protezione della società e dello Stato.

Articolo 17

(۱)

Ogni individuo ha il diritto di possedere una proprietà da solo o in associazione con altri.

(۲)

Nessuno può essere arbitrariamente privato della sua proprietà.

Articolo 18.

Ogni individuo ha diritto alla libertà di pensiero, di coscienza e di religione tale diritto include la libertà di cambiare di religione o di credo, e la libertà di esprimere il proprio credo nell’insegnamento, nelle pratiche, nel culto e nell’osservanza dei riti, sia di nascosto o con il gruppo.

Articolo 19.

Ogni individuo ha il diritto alla libertà di opinione e di espressione, incluso il diritto di avere opinioni senza interferenze, di ricevere, ricevere e diffondere informazioni e idee con qualsiasi mezzo senza essere vincolato da confini geografici.

Articolo 20

(۱)

Ogni individuo ha diritto alla libertà di riunione e associazione pacifica.

(۲)

Nessuno può essere costretto a far parte di un’associazione.

Articolo 21

(۱)

Ogni individuo ha il diritto di partecipare all’amministrazione degli affari pubblici del proprio paese direttamente o attraverso rappresentanti liberamente scelti.

(۲)

Ognuno ha gli stessi diritti degli altri a ricoprire cariche pubbliche nel paese.

(۳)

La volontà del popolo è la fonte dell’autorità del governo, e questa volontà è espressa da elezioni periodiche e giuste, tenute sulla base di scrutinio segreto e su base di uguaglianza o con qualsiasi misura analoga che garantisca il libero voto.

Articolo 22

Ogni individuo, in quanto membro della società, il diritto di garanzia sociale e di raggiungere mediata lo sforzo nazionale e la cooperazione internazionale ed in rapporto con i sistemi di ogni paese e delle sue risorse economiche, sociali ed educative diritti indispensabili alla sua dignità ed al libero sviluppo della sua personalità.

Articolo 23

(۱)

Ogni individuo ha il diritto al lavoro, alla libera scelta del lavoro, a condizioni giuste e favorevoli e al diritto alla protezione contro la disoccupazione.

(۲)

Ogni individuo senza discriminazione ha il diritto alla stessa remunerazione per l’impiego.

(۳)

Ogni individuo che lavora ha diritto ad una remunerazione equa e soddisfacente che assicuri a lui stesso e alla sua famiglia un’esistenza conforme alla dignità umana ed integrata, se necessario, da altri mezzi di protezione sociale.

(۴)

Ogni individuo ha il diritto di stabilire e aderire a sindacati per la protezione dei suoi interessi

Articolo 24

Ogni individuo ha diritto al riposo e al tempo libero, compresa una ragionevole limitazione dell’orario di lavoro e delle vacanze periodiche a pagamento.

Articolo 25

(۱)

Ogni individuo ha diritto ad un tenore di vita sufficiente a garantire la salute e il benessere della sua famiglia, con particolare riguardo all’alimentazione, al vestiario, all’abitazione e alle cure mediche e ai servizi sociali necessari, ed ha diritto alla sicurezza in caso di disoccupazione, malattia, invalidità, vedovanza, vecchiaia o in altro caso di perdita di mezzi di sussistenza per circostanze Oltre il suo controllo.

(۲)

La maternità e l’infanzia hanno diritto all’assistenza e all’assistenza speciali e tutti i bambini godono della stessa protezione sociale, indipendentemente dal fatto che siano nati legalmente o illegalmente.

Articolo 26

(۱)

Ogni individuo ha diritto all’istruzione, l’istruzione deve essere gratuita e di base ai suoi livelli di base, l’istruzione primaria deve essere obbligatoria, l’istruzione tecnica e professionale dovrebbe essere generalizzata e l’ammissione all’istruzione superiore dovrebbe essere facilitata su base equa per tutti e sulla base delle competenze.

(۲)

L’educazione deve mirare al pieno sviluppo della personalità umana, alla promozione del rispetto degli esseri umani e delle libertà fondamentali, allo sviluppo della comprensione, alla tolleranza e all’amicizia tra tutti i popoli e gruppi razziali o religiosi e all’aumento dello sforzo di mantenimento delle Nazioni Unite.

(۳)

I genitori hanno il diritto di scegliere il tipo di educazione dei loro figli.

Articolo 27

(۱)

Ogni individuo ha il diritto di partecipare liberamente alla vita culturale della comunità, di godere delle arti, di contribuire al progresso scientifico e di trarre beneficio dai suoi risultati.

(۲)

Ogni individuo ha diritto alla protezione degli interessi morali e materiali derivanti dalla sua produzione scientifica, letteraria o artistica.

Articolo 28

Ogni individuo ha diritto a un ordine sociale e internazionale in cui i diritti e le libertà enunciati in questa Dichiarazione siano pienamente realizzati.

Articolo 29

(۱)

Ognuno ha doveri verso una società in cui solo la sua personalità può crescere completamente libera.

(۲)

è soggetto alla persona nell’esercizio dei suoi diritti e delle libertà di tali restrizioni stabiliti dalla legge, al fine di garantire il riconoscimento dei diritti e delle libertà altrui e il rispetto per raggiungere le giuste esigenze di ordine pubblico e l’interesse pubblico e la moralità in una società democratica.

(۳)

Tali diritti non potranno in nessun caso essere esercitati in contrasto con gli scopi e i principi delle Nazioni Unite.

Articolo 30.

Nulla nella presente Dichiarazione può essere interpretato come implicante per qualsiasi Stato, gruppo o persona di esercitare un’attività o di compiere un atto mirante alla distruzione dei diritti e delle libertà qui esposti.

اعلامیه حقوق بشر (آلمانی)

Präambel

Die Anerkennung der inhärenten Würde aller Mitglieder der menschlichen Familie und ihrer gleichen und etablierten Rechte ist die Grundlage von Freiheit, Gerechtigkeit und Frieden in der Welt.

Da die Missachtung der Menschenrechte und der Verachtung zu Akten der Barbarei geführt haben , empört das Gewissen der Menschheit, und was war sehr allgemein Menschen zu streben , die Entstehung einer Welt , in der die individuelle Freiheit der Rede und der Glaube und Freiheit von Furcht und Not.

Es ist wichtig, dass das Gesetz die Menschenrechte schützt, damit man nicht gegen Tyrannei und Ungerechtigkeit rebellieren muss.

Es ist wichtig, die Entwicklung freundschaftlicher Beziehungen zwischen den Staaten zu fördern,

Denn die Völker der Vereinten Nationen haben in der Charta ihren Glauben an die grundlegenden Menschenrechte, an die Würde und den Wert der menschlichen Person und an die Gleichberechtigung von Mann und Frau bekräftigt und sich verpflichtet, den sozialen Fortschritt voranzutreiben und den Lebensstandard in größerer Freiheit zu heben.

Die Mitgliedstaaten haben zugesagt, mit den Vereinten Nationen zusammenzuarbeiten, um sicherzustellen, dass die Menschenrechte und Grundfreiheiten in zunehmendem Maße geachtet und respektiert werden.

Die allgemeine Verwirklichung dieser Rechte und Freiheiten ist für die vollständige Erfüllung dieser Verpflichtung von großer Bedeutung.

Die Generalversammlung diese Allgemeine Erklärung der Menschenrechte als einen gemeinsamen Standard der Leistung für alle Völker und Nationen so , dass jeder einzelne und alle Organe der Gesellschaft sich diese Erklärung stets setzen in Geist, Respekt zu fördern für diese Rechte und Freiheiten durch Bildung, Ausbildung und progressive Maßnahmen, National und global, um sicherzustellen, dass sie von den Mitgliedstaaten selbst und von den Völkern ihrer Hoheitsgebiete wirksam anerkannt und befolgt werden;

Artikel 1

Alle Menschen werden frei und gleich in Würde und Rechten geboren, ihnen wurden Vernunft und Gewissen gegeben und sie müssen sich im Geiste der Brüderlichkeit behandeln.

Artikel 2

Jeder hat Anspruch auf alle Rechte und Freiheiten, die in dieser Erklärung, ohne irgendeinen Unterschied, etwa nach Rasse, Hautfarbe, Geschlecht, Sprache, Religion, politischen Überzeugung oder sonstigen Anschauung, der nationalen oder sozialen Herkunft, des Vermögens, der Geburt oder des sonstigen Status, ohne Keine Unterscheidung zwischen Männern und Frauen. Zusätzlich zu den oben genannten, wird es keine Diskriminierung aufgrund der politischen, rechtlichen oder internationalen Land oder Gebiet sein, dem eine Person angehört, ob diesem Land oder dieser Stelle oder unter unabhängigen Vertrauen, keine Selbstregierung besitzt oder seine Souveränität unterliegt keinen Beschränkungen.

Artikel 3.

Jeder hat das Recht auf Leben, Freiheit und Sicherheit der Person.

Artikel 4

Niemand darf in Sklaverei oder Sklaverei gehalten werden, Sklaverei und Sklavenhandel sind in allen ihren Formen verboten.

Artikel 5

Niemand darf der Folter oder grausamer, unmenschlicher oder erniedrigender Behandlung oder Strafe unterworfen werden.

Artikel 6

Jeder hat das Recht auf Anerkennung als Person vor dem Gesetz.

Artikel 7

Alle sind vor dem Gesetz gleich und haben ohne Unterschied Anspruch auf gleichen Schutz in Anspruch nehmen, und alle von ihnen sind auf gleichen Schutz gegen jede Diskriminierung, gegen diese Erklärung verstößt, und gegen jede Aufhetzung zu einer derartigen Diskriminierung.

Artikel 8

Jeder hat das Recht, wegen Aggressionen gegen die ihm durch das Gesetz verliehenen Grundrechte vor nationale Gerichte zu treten.

Artikel 9

Niemand darf einer willkürlichen Verhaftung, Haft oder Verbannung unterworfen werden.

Artikel 10

Jeder ist mit anderen in voller Gleichheit Anspruch, in einer Anhörung vor einem unabhängigen und unparteiischen Gericht, da eine faire und öffentliche Feststellung seiner Rechte und Pflichten sowie jegliche Strafanzeige gegen ihn.

Artikel 11

(۱)

Jeder, der eines Verbrechens beschuldigt wird, gilt als unschuldig, bis sich ein öffentliches Verfahren als schuldig erweist, in dem er die notwendigen Garantien hat, um ihn zu verteidigen.

(۲)

Niemand darf von einer Person als Folge eines Arbeitswerkzeug für schuldig gehalten werden oder vom Arbeitswerkzeug zu verzichten, nur dann, wenn es wegen einer strafbaren Handlung ist, nach nationalem oder internationalem Recht, eine Zeit, als sie begangen wurde, also nicht erwarten, es schwerer als diejenigen, die verhängt werden können, wenn die Straftat begangen wurde.

Artikel 12

Niemand darf seine Privatsphäre, Familie, Schriftverkehr oder Beeinträchtigungen seiner Ehre und seines Rufes. Jeder hat das Recht auf den Schutz des Gesetzes gegen solche Eingriffe oder Beeinträchtigungen willkürlichen Eingriffen ausgesetzt werden.

Artikel 13

(۱)

Jeder hat das Recht auf Freizügigkeit und Aufenthalt innerhalb der Grenzen eines jeden Staates.

(۲)

Jeder hat das Recht, jedes Land, einschließlich seines eigenen, zu verlassen und in sein Land zurückzukehren.

Artikel 14

(۱)

Jeder hat das Recht, in anderen Ländern Asyl vor Verfolgung zu suchen und zu genießen.

(۲)

Dieses Recht darf nicht zur Verfolgung nichtpolitischer Straftaten oder Handlungen, die den Zielen und Grundsätzen der Vereinten Nationen zuwiderlaufen, verwendet werden.

Artikel 15

(۱)

Jeder hat das Recht auf eine Staatsangehörigkeit.

(۲)

Niemand darf willkürlich seiner Staatsangehörigkeit beraubt oder das Recht verweigert werden, seine Staatsangehörigkeit zu ändern.

Artikel 16

(۱)

Eheschließende Männer und Frauen haben das Recht, eine Ehe ohne Einschränkung aufgrund des Geschlechts oder der Religion zu schließen und zu gründen und während der Ehe, während der Ehe und bei ihrer Auflösung gleichberechtigt zu sein.

(۲)

Der Ehevertrag darf nur mit Zustimmung der Parteien geschlossen werden, die in voller und nicht-erzwungener Einwilligung heiraten wollen.

(۳)

Die Familie ist die natürliche und grundlegende Einheit der Gesellschaft und hat das Recht auf den Schutz der Gesellschaft und des Staates.

Artikel 17

(۱)

Jeder hat das Recht, Eigentum allein oder in Gemeinschaft mit anderen zu besitzen.

(۲)

Niemand darf willkürlich seines Eigentums beraubt werden.

Artikel 18

Jeder hat das Recht auf Gedanken-, Gewissens- und Religionsfreiheit.Dieses Recht umfasst die Freiheit, seine Religion oder Weltanschauung zu ändern, und die Freiheit, sie in Bildung, Praxis, Einhaltung und Einhaltung auszudrücken, sei es im Geheimen oder mit der Gemeinschaft.

Artikel 19

Jeder hat das Recht auf Meinungs- und Meinungsfreiheit.Dieses Recht umfasst das Recht, Meinungen ohne Einmischung zu halten, Informationen und Ideen zu empfangen, zu empfangen und zu vermitteln, ohne an geografische Grenzen gebunden zu sein.

Artikel 20

(۱)

Jeder hat das Recht auf friedliche Versammlungs- und Vereinigungsfreiheit.

(۲)

Niemand darf gezwungen werden, einer Vereinigung beizutreten.

Artikel 21

(۱)

Jeder hat das Recht, sich direkt oder durch frei gewählte Vertreter an der Verwaltung der öffentlichen Angelegenheiten seines Landes zu beteiligen.

(۲)

Jeder hat das gleiche Recht wie andere, öffentliche Ämter im Land zu bekleiden.

(۳)

Der Wille des Volkes ist die Quelle der Autorität der Regierung, und dieser Wille drückt sich in regelmäßigen, fairen Wahlen aus, die auf der Basis einer geheimen Abstimmung und auf gleicher Grundlage oder durch eine ähnliche Maßnahme, die freies Wählen garantiert, abgehalten werden.

Artikel 22

Jede Person als Mitglied der Gesellschaft soll das Recht auf soziale Sicherheit haben und durch nationale Anstrengung und internationale Zusammenarbeit in Übereinstimmung mit den Systemen und Ressourcen jedes Staates und den für seine Würde und die freie Entfaltung seiner Persönlichkeit unentbehrlichen wirtschaftlichen, sozialen und erzieherischen Rechten vermittelt werden.

Artikel 23

(۱)

Jeder hat das Recht auf Arbeit, auf freie Arbeitswahl, auf gerechte und günstige Bedingungen und auf das Recht auf Schutz vor Arbeitslosigkeit.

(۲)

Alle ohne Diskriminierung haben Anspruch auf gleiche Entlohnung für die Beschäftigung.

(۳)

Jede Person, die das Recht auf eine gerechte und befriedigende Vergütung ausübt, gewährleistet ihr und ihrer Familie ein menschenwürdiges Leben und gegebenenfalls andere Formen des sozialen Schutzes.

(۴)

Jeder hat das Recht, Gewerkschaften zum Schutz seiner Interessen zu gründen und ihnen beizutreten

Artikel 24

Jeder hat das Recht auf Ruhe und Freizeit, einschließlich einer angemessenen Begrenzung der Arbeitszeit und regelmäßiger Ferien mit Lohn.

Artikel 25

(۱)

Jeder hat das Recht auf einen Standard für die Gesundheit angemessene Lebens und das Wohlergehen seiner Familie, einschließlich Nahrung, Kleidung, Wohnung, ärztliche Versorgung und notwendige soziale Leistungen, sowie das Recht auf Sicherheit im Falle von Arbeitslosigkeit, Krankheit, Invalidität oder Verwitwung, im Alter sowie bei anderweitigem Verlust seiner Unterhaltsmittel Umstände Jenseits seiner Kontrolle.

(۲)

Mutterschaft und Kindheit haben das Recht auf besondere Unterstützung und Fürsorge, und alle Kinder genießen denselben sozialen Schutz, unabhängig davon, ob sie legal oder illegal geboren sind.

Artikel 26

(۱)

Jeder hat das Recht auf Bildung und Ausbildung in der ersten sein müssen und zumindest grundlegende freie Bühnen, und dass Grundschulbildung ist obligatorisch und sollte technische und berufliche Bildung zirkulieren, und die Akzeptanz der Hochschulbildung zu erleichtern, wird auf der Grundlage der Effizienz für alle gleichermaßen zugänglich sein.

(۲)

Bildung sollte bei der Entwicklung der vollen menschlichen Persönlichkeitsentwicklung gerichtet sein und die Achtung der Menschenrechte zu fördern und Grundfreiheiten sowie der Entwicklung von Verständnis, Toleranz und Freundschaft zwischen allen Nationen, rassischen oder religiösen Gruppen beitragen und die UN-Friedens Anstrengungen zu erhöhen.

(۳)

Eltern haben das Recht, die Art der Bildung ihrer Kinder zu wählen.

Artikel 27

(۱)

Jeder hat das Recht, am kulturellen Leben der Gemeinschaft teilzunehmen, die Künste zu genießen, zum wissenschaftlichen Fortschritt beizutragen und von seinen Ergebnissen zu profitieren.

(۲)

Jeder hat das Recht auf den Schutz der moralischen und materiellen Interessen, die sich aus seiner wissenschaftlichen, literarischen oder künstlerischen Produktion ergeben.

Artikel 28

Jeder hat das Recht auf eine soziale und internationale Ordnung, in der die in dieser Erklärung festgelegten Rechte und Freiheiten in vollem Umfang verwirklicht werden.

Artikel 29

(۱)

Jeder hat Pflichten gegenüber einer Gesellschaft, in der allein seine Persönlichkeit völlig frei werden kann.

(۲)

unterliegt dem Individuum in der Ausübung seiner Rechte und Freiheiten dieser Beschränkungen durch Gesetz festgelegt, um sicherzustellen, Anerkennung der Rechte und Freiheiten anderer und Respekt, die nur Anforderungen der öffentlichen Ordnung und das öffentliche Interesse und Moral in einer demokratischen Gesellschaft zu erreichen.

(۳)

Solche Rechte dürfen in keinem Fall entgegen den Zielen und Grundsätzen der Vereinten Nationen ausgeübt werden.

Artikel 30.

Nichts in dieser Erklärung darf so ausgelegt werden, dass einem Staat, einer Gruppe oder einem Einzelnen das Recht zugestanden wird, eine Tätigkeit auszuüben oder Handlungen vorzunehmen, die auf die Zerstörung der darin enthaltenen Rechte und Freiheiten abzielen.

اعلامیه حقوق بشر (فرانسوی)

Préambule

Considérant que la reconnaissance de la dignité inhérente à tous les membres de la famille humaine et de leurs droits égaux et inaliénables constitue le fondement de la liberté, de la justice et de la paix dans le monde.

Considérant que la méconnaissance et le mépris des droits de l’homme ont conduit à des actes de barbarie qui révoltent la conscience de l’humanité et que l’avènement d’un monde où les êtres humains seront libres de parler et de croire, libérés de la terreur et de la misère, a été proclamé comme la plus haute aspiration de l’homme.

Considérant qu’il est essentiel que les droits de l’homme soient protégés par un régime de droit pour que l’homme ne soit pas contraint, en suprême recours, à la révolte contre la tyrannie et l’oppression.

Considérant qu’il est essentiel d’encourager le développement de relations amicales entre nations.

Considérant que dans la Charte les peuples des Nations Unies ont proclamé à nouveau leur foi dans les droits fondamentaux de l’homme, dans la dignité et la valeur de la personne humaine, dans l’égalité des droits des hommes et des femmes, et qu’ils se sont déclarés résolus à favoriser le progrès social et à instaurer de meilleures conditions de vie dans une liberté plus grande.

Considérant que les Etats Membres se sont engagés à assurer, en coopération avec l’Organisation des Nations Unies, le respect universel et effectif des droits de l’homme et des libertés fondamentales.

Considérant qu’une conception commune de ces droits et libertés est de la plus haute importance pour remplir pleinement cet engagement.

L’Assemblée générale proclame la présente Déclaration universelle des droits de l’homme comme l’idéal commun à atteindre par tous les peuples et toutes les nations afin que tous les individus et tous les organes de la société, ayant cette Déclaration constamment à l’esprit, s’efforcent, par l’enseignement et l’éducation, de développer le respect de ces droits et libertés et d’en assurer, par des mesures progressives d’ordre national et international, la reconnaissance et l’application universelles et effectives, tant parmi les populations des Etats Membres eux-mêmes que parmi celles des territoires placés sous leur juridiction.

Article premier

Tous les êtres humains naissent libres et égaux en dignité et en droits. Ils sont doués de raison et de conscience et doivent agir les uns envers les autres dans un esprit de fraternité.

Article 2 

۱.

Chacun peut se prévaloir de tous les droits et de toutes les libertés proclamés dans la présen Déclaration, sans distinction aucune, notamment de race, de couleur, de sexe, de langue, de religion, d’opinion politique ou de toute autre opinion, d’origine nationale ou sociale, de fortune, de naissance ou de toute autre situatio
۲.

De plus, il ne sera fait aucune distinction fondée sur le statut politique, juridique ou international du pays ou du territoire dont une personne est ressortissante, que ce pays ou territoire soit indépendant, sous tutelle, non autonome ou soumis à une limitation quelconque de souveraineté.

Article 3

Tout individu a droit à la vie, à la liberté et à la sûreté de sa personne.

Article 4

Nul ne sera tenu en esclavage ni en servitude; l’esclavage et la traite des esclaves sont interdits sous toutes leurs formes.

Article 5

Nul ne sera soumis à la torture, ni à des peines ou traitements cruels, inhumains ou dégradants.

Article 6

Chacun a le droit à la reconnaissance en tous lieux de sa personnalité juridique.

Article 7

Tous sont égaux devant la loi et ont droit sans distinction à une égale protection de la loi. Tous ont droit à une protection égale contre toute discrimination qui violerait la présente Déclaration et contre toute provocation à une telle discrimination.

Article 8

Toute personne a droit à un recours effectif devant les juridictions nationales compétentes contre les actes violant les droits fondamentaux qui lui sont reconnus par la constitution ou par la loi.

Article 9

Nul ne peut être arbitrairement arrêté, détenu ou exilé.

Article 10

Toute personne a droit, en pleine égalité, à ce que sa cause soit entendue équitablement et publiquement par un tribunal indépendant et impartial, qui décidera, soit de ses droits et obligations, soit du bien-fondé de toute accusation en matière pénale dirigée contre elle.

Article 11
۱.

Toute personne accusée d’un acte délictueux est présumée innocente jusqu’à ce que sa culpabilité ait été légalement établie au cours d’un procès public où toutes les garanties nécessaires à sa défense lui auront été assurées.
۲

Nul ne sera condamné pour des actions ou omissions qui, au moment où elles ont été commises, ne constituaient pas un acte délictueux d’après le droit national ou international. De même, il ne sera infligé aucune peine plus forte que celle qui était applicable au moment où l’acte délictueux a été commis.

Article 12

Nul ne sera l’objet d’immixtions arbitraires dans sa vie privée, sa famille, son domicile ou sa correspondance, ni d’atteintes à son honneur et à sa réputation. Toute personne a droit à la protection de la loi contre de telles immixtions ou de telles atteintes.

Article 13
۱.

Toute personne a le droit de circuler librement et de choisir sa résidence à l’intérieur d’un Etat.
۲

Toute personne a le droit de quitter tout pays, y compris le sien, et de revenir dans son pays.

Article 14
۱.

Devant la persécution, toute personne a le droit de chercher asile et de bénéficier de l’asile en d’autres pays.
۲.

Ce droit ne peut être invoqué dans le cas de poursuites réellement fondées sur un crime de droit commun ou sur des agissements contraires aux buts et aux principes des Nations Unies.

Article 15
۱.

Tout individu a droit à une nationalité.
۲.

Nul ne peut être arbitrairement privé de sa nationalité, ni du droit de changer de nationalité.

Article 16
۱.

A partir de l’âge nubile, l’homme et la femme, sans aucune restriction quant à la race, la nationalité ou la religion, ont le droit de se marier et de fonder une famille. Ils ont des droits égaux au regard du mariage, durant le mariage et lors de sa dissolution.
۲.

Le mariage ne peut être conclu qu’avec le libre et plein consentement des futurs époux.
۳.

La famille est l’élément naturel et fondamental de la société et a droit à la protection de la société et de l’Etat.

Article 17
۱.

Toute personne, aussi bien seule qu’en collectivité, a droit à la propriété.
۲.

Nul ne peut être arbitrairement privé de sa propriété.

Article 18

Toute personne a droit à la liberté de pensée, de conscience et de religion ; ce droit implique la liberté de changer de religion ou de conviction ainsi que la liberté de manifester sa religion ou sa conviction seule ou en commun, tant en public qu’en privé, par l’enseignement, les pratiques, le culte et l’accomplissement des rites.

Article 19

Tout individu a droit à la liberté d’opinion et d’expression, ce qui implique le droit de ne pas être inquiété pour ses opinions et celui de chercher, de recevoir et de répandre, sans considérations de frontières, les informations et les idées par quelque moyen d’expression que ce soit.

Article 20
۱.

Toute personne a droit à la liberté de réunion et d’association pacifiques.
۲.

Nul ne peut être obligé de faire partie d’une association.

Article 21
۱.

Toute personne a le droit de prendre part à la direction des affaires publiques de son pays, soit directement, soit par l’intermédiaire de représentants librement choisis.
۲.

Toute personne a droit à accéder, dans des conditions d’égalité, aux fonctions publiques de son pays.
۳.

La volonté du peuple est le fondement de l’autorité des pouvoirs publics ; cette volonté doit s’exprimer par des élections honnêtes qui doivent avoir lieu périodiquement, au suffrage universel égal et au vote secret ou suivant une procédure équivalente assurant la liberté du vote.

Article 22

Toute personne, en tant que membre de la société, a droit à la sécurité sociale ; elle est fondée à obtenir la satisfaction des droits économiques, sociaux et culturels indispensables à sa dignité et au libre développement de sa personnalité, grâce à l’effort national et à la coopération internationale, compte tenu de l’organisation et des ressources de chaque pays.

Article 23
۱.

Toute personne a droit au travail, au libre choix de son travail, à des conditions équitables et satisfaisantes de travail et à la protection contre le chômage.
۲.

Tous ont droit, sans aucune discrimination, à un salaire égal pour un travail égal.
۳.

Quiconque travaille a droit à une rémunération équitable et satisfaisante lui assurant ainsi qu’à sa famille une existence conforme à la dignité humaine et complétée, s’il y a lieu, par tous autres moyens de protection sociale.
۴.

Toute personne a le droit de fonder avec d’autres des syndicats et de s’affilier à des syndicats pour la défense de ses intérêts.

Article 24

Toute personne a droit au repos et aux loisirs et notamment à une limitation raisonnable de la durée du travail et à des congés payés périodiques.

Article 25
۱.

Toute personne a droit à un niveau de vie suffisant pour assurer sa santé, son bien-être et ceux de sa famille, notamment pour l’alimentation, l’habillement, le logement, les soins médicaux ainsi que pour les services sociaux nécessaires ; elle a droit à la sécurité en cas de chômage, de maladie, d’invalidité, de veuvage, de vieillesse ou dans les autres cas de perte de ses moyens de subsistance par suite de circonstances indépendantes de sa volonté.
۲.

La maternité et l’enfance ont droit à une aide et à une assistance spéciales. Tous les enfants, qu’ils soient nés dans le mariage ou hors mariage, jouissent de la même protection sociale.

Article 26
۱.

Toute personne a droit à l’éducation. L’éducation doit être gratuite, au moins en ce qui concerne l’enseignement élémentaire et fondamental. L’enseignement élémentaire est obligatoire. L’enseignement technique et professionnel doit être généralisé ; l’accès aux études supérieures doit être ouvert en pleine égalité à tous en fonction de leur mérite.
۲.

L’éducation doit viser au plein épanouissement de la personnalité humaine et au renforcement du respect des droits de l’homme et des libertés fondamentales. Elle doit favoriser la compréhension, la tolérance et l’amitié entre toutes les nations et tous les groupes raciaux ou religieux, ainsi que le développement des activités des Nations Unies pour le maintien de la paix.
۳.

Les parents ont, par priorité, le droit de choisir le genre d’éducation à donner à leurs enfants.

Article 27
۱.

Toute personne a le droit de prendre part librement à la vie culturelle de la communauté, de jouir des arts et de participer au progrès scientifique et aux bienfaits qui en résultent.
۲.

Chacun a droit à la protection des intérêts moraux et matériels découlant de toute production scientifique, littéraire ou artistique dont il est l’auteur.

Article 28

Toute personne a droit à ce que règne, sur le plan social et sur le plan international, un ordre tel que les droits et libertés énoncés dans la présente Déclaration puissent y trouver plein effet.

Article 29
۱.

L’individu a des devoirs envers la communauté dans laquelle seul le libre et plein développement de sa personnalité est possible.
۲.

Dans l’exercice de ses droits et dans la jouissance de ses libertés, chacun n’est soumis qu’aux limitations établies par la loi exclusivement en vue d’assurer la reconnaissance et le respect des droits et libertés d’autrui et afin de satisfaire aux justes exigences de la morale, de l’ordre public et du bien-être général dans une société démocratique.
۳.

Ces droits et libertés ne pourront, en aucun cas, s’exercer contrairement aux buts et aux principes des Nations Unies.

Article 30

Aucune disposition de la présente Déclaration ne peut être interprétée comme impliquant pour un État, un groupement ou un individu un droit quelconque de se livrer à une activité ou d’accomplir un acte visant à la destruction des droits et libertés qui y sont énoncés.

اعلامیه حقوق بشر (ترکی آذری)

Başlanğıc

Halbuki tanınması of ləyaqətinə olan bütün üzvləri bir insan ailəsinin deyil bərabər və ayrılmaz hüquqları təməl olan azadlıq, ədalət və sülh dünyada.

-Ci ildən heçə sayan bir insan hüquqları və nifrət barbar aktlarına səbəb olub təhqir vicdan of bəşəriyyət və nə çox ümumi insan talib oldu çıxması a dünya olduğu fərdi azadlıq bir qorxu söz və əqidə və azadlıq və istəyirəm.

-Ci ildən bu idi zəruri almaq üçün qanun etmək belə insan hüquqlarının qorunması kimi deyil üçün zülm və ədalətsizliyə qarşı üsyan etmək, başqa bir var.

-Ci ildən bu idi əsas üçün təşviq inkişaf of dövlətlər arasında dostluq münasibətlərinin,

Halbuki xalqların bir Birləşmiş Millətlər vurğulayıb Nizamnaməsinin təsdiq etdi , onların imanını da fundamental insan hüquq və ləyaqətinin bir fərdi və məbləği və kişilərin bərabər hüquqları, qadınların və var sosial tərəqqi və yaxşılaşdırılmasına kömək etmək üçün müəyyən bir böyük azadlığı həyat.

-Ci ildən üzv ölkələrin sözü ilə əməkdaşlıq BMT davamlı riayət təmin etmək üçün bir insan hüquqlarına və əsas azadlıqlara hörmət və.

As üçün bu hüquqların və azadlıqların həyata keçirilməsi bir əsas əhəmiyyəti üçün tam həyata keçirilməsi bir bu girov.

Baş Assambleyası İnsan Hüquqları bu Universal Bəyannaməsi elankimi bir müvəffəqiyyət ümumi standart üçün bütün xalqların və millətlərin ki hər fərd və daim bu Bəyannaməni qoyulması cəmiyyətin hər orqan, da nəzərə hörmət təşviq etmək üçün təhsil, təhsil və mütərəqqi tədbirlər vasitəsilə bu hüquq və azadlıqların, milli və beynəlxalq tanınması təmin etmək və arasında universal effektiv əməl etmək üzv dövlətlərin özləri və xalqların bir tabeliklərində olan ərazidə.

Maddə ۱

  • Bütün insanlar azad və ləyaqət və hüquqlarına görə bərabər doğulurlar. Onlar ağıl və vicdan ilə bəxş edilir və qardaşlıq ruhunda bir-birinə qarşı hərəkət etməlidir.

Maddə ۲

  • Hər kəs bütün hüquqlara malikdir və azadlıqlar olmadan belə irq, rəng, cinsi, dili, dini, siyasi fikir və ya hər hansı digər fikir, milli və ya sosial mənşə, əmlak vəziyyəti, doğum və ya digər status kimi hər hansı bir ayrı-seçkilik etmədən, bu Bəyannamədə təsbit olunmuş edilir Kişilərlə qadınlar arasındakı fərq yoxdur. Yuxarıda Bundan əlavə, bu ölkənin və ya spot və ya müstəqil inam altında, qeyri-özünü idarə və ya hər hansı məhdudiyyətlər onun suverenliyinə mövzusunda bir adam LEAID siyasi, hüquqi və beynəlxalq ölkənin və ya ərazinin heç bir ayrı-seçkilik əsas olacaq.

Maddə ۳

  • Hər kəsin həyatı, azadlığı və insafına haqqı var.

Maddə ۴

  • Heç kim köləlikdə və ya xidmətdə saxlanılmamalıdır. Qulluq və köləlik bütün növlərində qadağandır.

Maddə ۵

  • Heç kəs işgəncəyə, qəddar, qeyri-insani və ya ləyaqəti alçaldan rəftara və ya cəzaya məruz qalmamalıdır.

Maddə ۶

  • Hər kəs qanun qarşısında bir şəxs kimi hər yerdə tanınma hüququna malikdir.

Maddə ۷

  • Bütün qanun qarşısında bərabərdir və heç bir ayrı-seçkilik etmədən bərabər müdafiə hüququna malikdirlər, və onların hamısı bu Bəyannaməni pozan və ayrı-seçkiliyə hər hansı cəhddən qarşı hər hansı ayrı-seçkiliyə qarşı bərabər müdafiə hüququna malikdirlər.

Maddə ۸

  • Hər kəs qanunla ona verilən əsas hüquqlara qarşı təcavüz əməlləri üçün milli məhkəmələrə müraciət etmək hüququna malikdir.

Maddə ۹

  • Heç kəs özbaşına həbs, həbs və ya sürgünə məruz qalmamalıdır.

Maddə ۱۰

  • Hər kəs onun hüquq və vəzifələrinin ədalətli və açıq qətiyyətlə verilmiş və ona qarşı hər hansı cinayət ittihamı irəli sürülərkən, müstəqil və qərəzsiz məhkəmə qarşısında duruşmada, başqaları ilə tam bərabərlik hüququna malikdir.

Maddə ۱۱

  • ictimai mühakimə qanun sübut qədər cinayət ittiham (1) Hər kəs təqsirsiz onun müdafiə məhkum üçün hansı zəruri zəmanət edir.
  • (۲) Bir iş alət nəticəsində və ya milli və ya beynəlxalq hüquqa görə cinayət cinayət, yalnız əgər alət iş çəkinməyə hər hansı bir şəxsin təqsirli keçirilir, törədildiyi bir dəfə, belə ki, cinayət törədildiyi zaman tətbiq edilə bilər ki, bu çox daha ağır gözləmirəm.

Maddə ۱۲

  • Heç kim, nə də onun şərəf və nüfuzuna üzərinə hücumlara onun gizlilik, ailə, ev və ya yazışma sirrinə özbaşına müdaxilə məruz qalmamalıdır. Hər kəs belə müdaxilə və ya hücumlardan qanunla müdafiə olunmaq hüququna malikdir.

Maddə ۱۳

  • (۱) Hər bir dövlət hər bir dövlətin sərhədləri daxilində azadlıq və iaşə azadlığı hüququna malikdir.
  • (۲) Hər kəsin özü də daxil olmaqla hər hansı bir ölkəni tərk etmək və öz ölkəsinə qayıtmaq hüququ vardır.

Maddə ۱۴.

  • (۱) Hər kəsin təqibdən digər ölkələrdə sığınacaq axtarma və istifadə etmək hüququ vardır.
  • (۲) Bu hüquq qeyri-siyasi cinayətlər və Birləşmiş Millətlər Təşkilatının məqsəd və prinsiplərinə zidd hərəkətlər üçün təqib üçün istifadə olunmur.

Maddə ۱۵

  • (۱) Hər kəsin vətəndaşlıq hüququ vardır.
  • (۲) Heç kim özbaşına öz vətəndaşlığından məhrum edilə bilməz və ya vətəndaşlığını dəyişdirmək hüququnu inkar etmir.

Maddə ۱۶

  • (۱) Yetkinlik yaşına çatmış kişilər və qadınlar, doğru evlənmək və irqi və ya dini hər hansı bir məhdudiyyət olmadan ailə və nikah dövründə və onun pozulması zamanı, evlilik kimi bərabər hüquqlara malikdir olunur.
  • (۲) Nikah müqaviləsi yalnız tam və məcbur edilməyən razılığı ilə evlənmək istəyən tərəflərin razılığı ilə həyata keçirilir.
  • (۳) Ailə cəmiyyətin təbii və əsas ünsürüdür və cəmiyyətin və dövlətin qorunması hüququna malikdir.

Maddə ۱۷

  • (۱) Hər kəs tək başına və ya başqaları ilə birlikdə mülkiyyət hüququna malikdir.
  • (۲) Heç kim özbaşına mülkiyyətindən məhrum edilə bilməz.

Maddə ۱۸.

  • Bu doğru və ya gizli və ya qrup, tədris, təcrübə, ibadət və əməl inam ifadə etdiyi dini və ya inam, və azadlıq dəyişmək azadlığı daxildir; Hər kəs düşüncə, vicdan və din azadlığı hüququna malikdir.

Maddə ۱۹

  • Hər kəs bu hüquqa maneəsiz və xəbərlər və ideyaları axtarmaq rəyində almaq və hər hansı bir media və dövlət sərhədlərindən asılı olmayaraq yaymaq azadlığı daxildir fikir və ifadə azadlığı hüququna malikdir.

Maddə ۲۰

  • (۱) Hər kəsin dinc toplaşmaq və birləşmək azadlığı hüququ vardır.
  • (۲) Heç kimə birliyə qoşulmaq məcbur edilə bilməz.

Maddə ۲۱

  • (۱) Hər kəs öz ölkəsinin dövlət idarəçiliyində birbaşa və ya azad seçilmiş nümayəndələr vasitəsilə iştirak etmək hüququna malikdir.
  • (۲) Hər kəsin ölkədə ictimai vəzifə tutması üçün başqaları ilə eyni hüquqa malikdir.
  • (۳) xalqın iradəsi hökumətin güc mənbəyidir və bu dövri və orijinal seçkilər gizli səsvermə əsasında və hər kəs arasında və ya ekvivalent pulsuz səsvermə prosedurları ilə bərabər keçiriləcək əks etdirəcək.

Maddə ۲۲

  • Hər kəs, cəmiyyətin sosial təminat hüququ üzvü və milli səylər və beynəlxalq əməkdaşlıq vasitəçiliyi nail olmaq və hər bir ölkənin sistemləri və ehtiyatları, iqtisadi, sosial və təhsil hüquqlarının imtina etdiyi ləyaqətinə və onun şəxsiyyətinin azad inkişafı əsasən.

Maddə ۲۳

  • (۱) Hər kəsin işləmək hüququ, məşğulluğu azad seçimi, ədalətli və əlverişli şəraitə və işsizlikdən müdafiə hüququna malikdir.
  • (۲) Hər kəs ayrı-seçkiliyə yol vermədən işə görə bərabər mükafatlandırmaq hüququna malikdir.
  • (۳) çalışır Hər kəs hüququna malikdir yalnız və zəruri hallarda əlverişli mükafat sosial müdafiə digər vasitələrlə, özü və ailəsi insan qüruruna yaraşar bir mövcudluğu, və əlavə üçün təmin edir.
  • (۴) Hər kəs öz maraqlarını müdafiə etmək üçün həmkarlar ittifaqları yaratmaq və iştirak etmək hüququna malikdir

Maddə ۲۴

  • Hər kəsin istirahət və istirahət etmək hüququ vardır, o cümlədən iş saatları ilə ağlabatan məhdudlaşdırma və ödənişli dövri tətillər.

Maddə ۲۵

  • (۱) Hər kəs qida, geyim, mənzil və tibbi və zəruri sosial xidmət daxil olmaqla, sağlamlıq və ailəsinin rifahı üçün lazım olan həyat səviyyəsinə malik olmaq hüququnu, və işsizlik, xəstəlik, əlillik, dulluq, qocalıq və ya hallarda dolanışıq digər olmaması halında toxunulmazlıq hüququ var Onun nəzarəti xaricində.
  • (۲) Analıq və uşaqlıq xüsusi qayğı və yardım almaq hüququna, və bütün uşaqlar qanuni yanalma və ya qanunsuz nəticəsində anadan olub, eyni sosial müdafiədən istifadə olunur.

Maddə ۲۶

  • (۱) Hər kəs təhsil hüququ var və təhsil ilk və ən əsas pulsuz mərhələlərində olmalıdır ki, ibtidai təhsil məcburidir və texniki və peşə təhsili dövr lazımdır, və səmərəliliyinin əsasında hamıya eyni dərəcədə əlçatan olmalıdır ali təhsil qəbul asanlaşdırmaq üçün.
  • (۲) Təhsil tam insan şəxsiyyət inkişaf inkişaf etdirilməsi istiqamətində olmalıdır, insan hüquqlarına və əsas azadlıqlara və anlaşma, tolerantlıq və dostluq bütün xalqlar arasında, irqi və ya dini qrupların inkişafı təşviq etmək və hörmət və Birləşmiş Millətlər Təşkilatının sülhməramlı səy artırmaq.
  • (۳) Valideynlər uşaqlarının təhsil növünü seçmək hüququna malikdirlər.

Maddə ۲۷

  • (۱) Hər kəs incəsənət zövq almaq, elmi tərəqqidə və onun faydaları bölüşmək üçün, cəmiyyətin mədəni həyatında iştirak etmək sərbəst hüququna malikdir.
  • (۲) Hər kəsin elmi, ədəbi və ya bədii istehsalından irəli gələn mənəvi və maddi mənafelərin qorunması hüququ vardır.

Maddə ۲۸

  • Hər kəsin, bu Bəyannamədə göstərilən hüquq və azadlıqların tam şəkildə həyata keçirildiyi sosial və beynəlxalq bir sərbəstlik hüququ var.

Maddə ۲۹

  • (۱) Hər kəsin öz şəxsiyyətinin tam azad oluna biləcəyi bir cəmiyyətə qarşı vəzifələri vardır.
  • (۲) öz hüquq və qanunla müəyyən olunmuş məhdudiyyətlərin azadlıqlarının həyata fərdi mövzu, ictimai qaydanın və demokratik cəmiyyətdə ictimai maraq və əxlaq yalnız tələblərinə nail olmaq üçün digər şəxslərin hüquq və hörmət və azadlıqlarının tanınması təmin etmək.
  • (۳) Bu hüquqlar Birləşmiş Millətlər Təşkilatının məqsəd və prinsiplərinə zidd olaraq tətbiq edilməyəcəkdir.

Maddə ۳۰.

  • bu Bəyannamədə heç nə hər hansı dövlətə, şəxslər qrupuna və ya şəxs üçün fəaliyyətlə məşğul olmaq və ya burada müəyyən hüquq və azadlıqların məhvinə yönəlmiş hər hansı bir hərəkət yerinə yetirmək üçün heç bir hüququ nəzərdə tutan kimi təfsir edilə bilməz.

اعلامیه حقوق بشر (عربی)


الدیباجه

لما کان الاعتراف بالکرامه المتأصله فی جمیع أعضاء الأسره البشریه وبحقوقهم المتساویه الثابته هو أساس الحریه والعدل والسلام فی العالم.

ولما کان تناسی حقوق الإنسان وازدراؤها قد أفضیا إلى أعمال همجیه آذت الضمیر الإنسانی، وکان غایه ما یرنو إلیه عامه البشر انبثاق عالم یتمتع فیه الفرد بحریه القول والعقیده ویتحرر من الفزع والفاقه.

ولما کان من الضروری أن یتولى القانون حمایه حقوق الإنسان لکیلا یضطر المرء آخر الأمر إلى التمرد على الاستبداد والظلم.

ولما کان من الجوهری تعزیز تنمیه العلاقات الودیه بین الدول،

ولما کانت شعوب الأمم المتحده قد أکدت فی المیثاق من جدید إیمانها بحقوق الإنسان الأساسیه وبکرامه الفرد وقدره وبما للرجال والنساء من حقوق متساویه وحزمت أمرها على أن تدفع بالرقی الاجتماعی قدماً وأن ترفع مستوى الحیاه فی جو من الحریه أفسح.

ولما کانت الدول الأعضاء قد تعهدت بالتعاون مع الأمم المتحده على ضمان اطراد مراعاه حقوق الإنسان والحریات الأساسیه واحترامها.

ولما کان للإدراک العام لهذه الحقوق والحریات الأهمیه الکبرى للوفاء التام بهذا التعهد.

فإن الجمعیه العامه تنادی بهذا الإعلان العالمی لحقوق الإنسان على أنه المستوى المشترک الذی ینبغی أن تستهدفه کافه الشعوب والأمم حتى یسعى کل فرد وهیئه فی المجتمع، واضعین على الدوام هذا الإعلان نصب أعینهم، إلى توطید احترام هذه الحقوق والحریات عن طریق التعلیم والتربیه واتخاذ إجراءات مطرده، قومیه وعالمیه، لضمان الاعتراف بها ومراعاتها بصوره عالمیه فعاله بین الدول الأعضاء ذاتها وشعوب البقاع الخاضعه لسلطانها.

 

الماده ۱.

یولد جمیع الناس أحراراً ومتساوین فی الکرامه والحقوق. وهم قد وهبوا العقل والوجدان وعلیهم أن یعاملوا بعضهم بعضاً بروح الإخاء.

الماده ۲.

لکلِّ إنسان حقُّ التمتُّع بجمیع الحقوق والحرِّیات المذکوره فی هذا الإعلان، دونما تمییز من أیِّ نوع، ولا سیما التمییز بسبب العنصر، أو اللون، أو الجنس، أو اللغه، أو الدِّین، أو الرأی سیاسیًّا وغیر سیاسی، أو الأصل الوطنی أو الاجتماعی، أو الثروه، أو المولد، أو أیِّ وضع آخر. وفضلاً عن ذلک لا یجوز التمییزُ علی أساس الوضع السیاسی أو القانونی أو الدولی للبلد أو الإقلیم الذی ینتمی إلیه الشخص، سواء أکان مستقلاًّ أو موضوعًا تحت الوصایه أو غیر متمتِّع بالحکم الذاتی أم خاضعًا لأیِّ قید آخر على سیادته.

الماده ۳.

لکلِّ فرد الحقُّ فی الحیاه والحرِّیه وفی الأمان على شخصه.

الماده ۴.

لا یجوز استرقاقُ أحد أو استعبادُه، ویُحظر الرق والاتجار بالرقیق بجمیع صورهما.

الماده ۵.

لا یجوز إخضاعُ أحد للتعذیب ولا للمعامله أو العقوبه القاسیه أو اللاإنسانیه أو الحاطَّه بالکرامه.

الماده ۶.

لکلِّ إنسان، فی کلِّ مکان، الحقُّ بأن یُعترَف له بالشخصیه القانونیه.

الماده ۷.

الناسُ جمیعًا سواءٌ أمام القانون، وهم یتساوون فی حقِّ التمتُّع بحمایه القانون دونما تمییز، کما یتساوون فی حقِّ التمتُّع بالحمایه من أیِّ تمییز ینتهک هذا الإعلانَ ومن أیِّ تحریض على مثل هذا التمییز.

الماده ۸.

لکلِّ شخص حقُّ اللجوء إلى المحاکم الوطنیه المختصَّه لإنصافه الفعلی من أیَّه أعمال تَنتهک الحقوقَ الأساسیهَ التی یمنحها إیَّاه الدستورُ أو القانونُ.

الماده ۹.

لا یجوز اعتقالُ أیِّ إنسان أو حجزُه أو نفیُه تعسُّفًا.

الماده ۱۰.

لکلِّ إنسان، على قدم المساواه التامه مع الآخرین، الحقُّ فی أن تَنظر قضیتَه محکمهٌ مستقلَّهٌ ومحایدهٌ، نظرًا مُنصفًا وعلنیًّا، للفصل فی حقوقه والتزاماته وفى أیَّه تهمه جزائیه تُوجَّه إلیه.

الماده ۱۱.

( ۱ ) کلُّ شخص متَّهم بجریمه یُعتبَر بریئًا إلى أن یثبت ارتکابُه لها قانونًا فی محاکمه علنیه تکون قد وُفِّرت له فیها جمیعُ الضمانات اللازمه للدفاع عن نفسه.
( ۲ ) لا یُدان أیُّ شخص بجریمه بسبب أیِّ عمل أو امتناع عن عمل لم یکن فی حینه یشکِّل جُرمًا بمقتضى القانون الوطنی أو الدولی، کما لا تُوقَع علیه أیَّهُ عقوبه أشدَّ من تلک التی کانت ساریهً فی الوقت الذی ارتُکب فیه الفعل الجُرمی.

الماده ۱۲.

لا یجوز تعریضُ أحد لتدخُّل تعسُّفی فی حیاته الخاصه أو فی شؤون أسرته أو مسکنه أو مراسلاته، ولا لحملات تمسُّ شرفه وسمعته. ولکلِّ شخص حقٌّ فی أن یحمیه القانونُ من مثل ذلک التدخُّل أو تلک الحملات.

الماده ۱۳.

( ۱ ) لکلِّ فرد حقٌّ فی حرِّیه التنقُّل وفی اختیار محلِّ إقامته داخل حدود الدوله.
( ۲ ) لکلِّ فرد حقٌّ فی مغادره أیِّ بلد، بما فی ذلک بلده، وفی العوده إلى بلده.

الماده ۱۴.

( ۱ ) لکلِّ فرد حقُّ التماس ملجأ فی بلدان أخرى والتمتُّع به خلاصًا من الاضطهاد.
( ۲ ) لا یمکن التذرُّعُ بهذا الحقِّ إذا کانت هناک ملاحقهٌ ناشئهٌ بالفعل عن جریمه غیر سیاسیه أو عن أعمال تناقض مقاصدَ الأمم المتحده ومبادئها.

الماده ۱۵.

( ۱ ) لکل فرد حق التمتع بجنسیه ما.
( ۲ ) لا یجوز، تعسُّفًا، حرمانُ أیِّ شخص من جنسیته ولا من حقِّه فی تغییر جنسیته.

الماده ۱۶.

( ۱ ) للرجل والمرأه، متى أدرکا سنَّ البلوغ، حقُّ التزوُّج وتأسیس أسره، دون أیِّ قید بسبب العِرق أو الجنسیه أو الدِّین. وهما متساویان فی الحقوق لدى التزوُّج وخلال قیام الزواج ولدى انحلاله.
( ۲ ) لا یُعقَد الزواجُ إلاَّ برضا الطرفین المزمع زواجهما رضاءً کاملً لا إکراهَ فیه.
( ۳ ) الأسرهُ هی الخلیهُ الطبیعیهُ والأساسیهُ فی المجتمع، ولها حقُّ التمتُّع بحمایه المجتمع والدوله.

الماده ۱۷.

( ۱ ) لکلِّ فرد حقٌّ فی التملُّک، بمفرده أو بالاشتراک مع غیره.
( ۲ ) لا یجوز تجریدُ أحدٍ من مُلکه تعسُّفًا.

الماده ۱۸.

لکلِّ شخص حقٌّ فی حرِّیه الفکر والوجدان والدِّین، ویشمل هذا الحقُّ حرِّیته فی تغییر دینه أو معتقده، وحرِّیته فی إظهار دینه أو معتقده بالتعبُّد وإقامه الشعائر والممارسه والتعلیم، بمفرده أو مع جماعه، وأمام الملأ أو على حده.

الماده ۱۹.

لکلِّ شخص حقُّ التمتُّع بحرِّیه الرأی والتعبیر، ویشمل هذا الحقُّ حرِّیته فی اعتناق الآراء دون مضایقه، وفی التماس الأنباء والأفکار وتلقِّیها ونقلها إلى الآخرین، بأیَّه وسیله ودونما اعتبار للحدود.

الماده ۲۰.

( ۱ ) لکلِّ شخص حقٌّ فی حرِّیه الاشتراک فی الاجتماعات والجمعیات السلمیه.
( ۲ ) لا یجوز إرغامُ أحدٍ على الانتماء إلى جمعیه ما.

الماده ۲۱.

( ۱ ) لکلِّ شخص حقُّ المشارکه فی إداره الشؤون العامه لبلده، إمَّا مباشرهً وإمَّا بواسطه ممثِّلین یُختارون فی حرِّیه.
( ۲ ) لکلِّ شخص، بالتساوی مع الآخرین، حقُّ تقلُّد الوظائف العامَّه فی بلده.
( ۳ ) إرادهُ الشعب هی مناطُ سلطه الحکم، ویجب أن تتجلىَّ هذه الإراده من خلال انتخابات نزیهه تجرى دوریًّا بالاقتراع العام وعلى قدم المساواه بین الناخبین وبالتصویت السرِّی أو بإجراء مکافئ من حیث ضمان حرِّیه التصویت.

الماده ۲۲.

لکلِّ شخص، بوصفه عضوًا فی المجتمع، حقٌّ فی الضمان الاجتماعی، ومن حقِّه أن تُوفَّر له، من خلال المجهود القومی والتعاون الدولی، وبما یتَّفق مع هیکل کلِّ دوله ومواردها، الحقوقُ الاقتصادیهُ والاجتماعیهُ والثقافیهُ التی لا غنى عنها لکرامته ولتنامی شخصیته فی حرِّیه.

الماده ۲۳.

( ۱ ) لکلِّ شخص حقُّ العمل، وفی حرِّیه اختیار عمله، وفی شروط عمل عادله ومُرضیه، وفی الحمایه من البطاله.
( ۲ ) لجمیع الأفراد، دون أیِّ تمییز، الحقُّ فی أجٍر متساوٍ على العمل المتساوی.
( ۳ ) لکلِّ فرد یعمل حقٌّ فی مکافأه عادله ومُرضیه تکفل له ولأسرته عیشهً لائقهً بالکرامه البشریه، وتُستکمَل، عند الاقتضاء، بوسائل أخرى للحمایه الاجتماعیه.
( ۴ ) لکلِّ شخص حقُّ إنشاء النقابات مع آخرین والانضمام إلیها من أجل حمایه مصالحه.

الماده ۲۴.

لکلِّ شخص حقٌّ فی الراحه وأوقات الفراغ، وخصوصًا فی تحدید معقول لساعات العمل وفی إجازات دوریه مأجوره.

الماده ۲۵.

( ۱ ) لکلِّ شخص حقٌّ فی مستوى معیشه یکفی لضمان الصحه والرفاهه له ولأسرته، وخاصَّهً على صعید المأکل والملبس والمسکن والعنایه الطبیه وصعید الخدمات الاجتماعیه الضروریه، وله الحقُّ فی ما یأمن به الغوائل فی حالات البطاله أو المرض أو العجز أو الترمُّل أو الشیخوخه أو غیر ذلک من الظروف الخارجه عن إرادته والتی تفقده أسباب عیشه.
( ۲ ) للأمومه والطفوله حقٌّ فی رعایه ومساعده خاصَّتین. ولجمیع الأطفال حقُّ التمتُّع بذات الحمایه الاجتماعیه سواء وُلِدوا فی إطار الزواج أو خارج هذا الإطار.

الماده ۲۶.

( ۱ ) لکلِّ شخص حقٌّ فی التعلیم. ویجب أن یُوفَّر التعلیمُ مجَّانًا، على الأقل فی مرحلتیه الابتدائیه والأساسیه. ویکون التعلیمُ الابتدائیُّ إلزامیًّا. ویکون التعلیمُ الفنِّی والمهنی متاحًا للعموم. ویکون التعلیمُ العالی مُتاحًا للجمیع تبعًا لکفاءتهم.
( ۲ ) یجب أن یستهدف التعلیمُ التنمیهَ الکاملهَ لشخصیه الإنسان وتعزیز احترام حقوق الإنسان والحریات الأساسیه. کما یجب أن یعزِّز التفاهمَ والتسامحَ والصداقهَ بین جمیع الأمم وجمیع الفئات العنصریه أو الدینیه، وأن یؤیِّد الأنشطهَ التی تضطلع بها الأممُ المتحدهُ لحفظ السلام.
( ۳ ) للآباء، على سبیل الأولویه، حقُّ اختیار نوع التعلیم الذی یُعطى لأولادهم.

الماده ۲۷.

( ۱ ) لکلِّ شخص حقُّ المشارکه الحرَّه فی حیاه المجتمع الثقافیه، وفی الاستمتاع بالفنون، والإسهام فی التقدُّم العلمی وفی الفوائد التی تنجم عنه.
( ۲ ) لکلِّ شخص حقٌّ فی حمایه المصالح المعنویه والمادیه المترتِّبه على أیِّ إنتاج علمی أو أدبی أو فنِّی من صنعه .

الماده ۲۸.

لکلِّ فرد حقُّ التمتُّع بنظام اجتماعی ودولی یمکن أن تتحقَّق فی ظلِّه الحقوق والحریات المنصوص علیها فی هذا الإعلان تحقُّقًا تامًّا.

الماده ۲۹.

( ۱ ) على کلِّ فرد واجباتٌ إزاء الجماعه، التی فیها وحدها یمکن أن تنمو شخصیته النمو الحر الکامل.
( ۲ ) لا یُخضع أیُّ فرد، فی ممارسه حقوقه وحرِّیاته، إلاَّ للقیود التی یقرِّرها القانونُ مستهدفًا منها، حصرًا، ضمانَ الاعتراف الواجب بحقوق وحرِّیات الآخرین واحترامها، والوفاءَ بالعادل من مقتضیات الفضیله والنظام العام ورفاه الجمیع فی مجتمع دیمقراطی.
( ۳ ) لا یجوز فی أیِّ حال أن تُمارَس هذه الحقوقُ على نحو یناقض مقاصدَ الأمم المتحده ومبادئها.

الماده ۳۰.

لیس فی هذا الإعلان أیُّ نصٍّ یجوز تأویله على نحو یفید انطواءه على تخویل أیَّه دوله أو جماعه، أو أیِّ فرد، أیَّ حقٍّ فی القیام بأیِّ نشاط أو بأیِّ فعل یهدف إلى هدم أیٍّ من الحقوق والحرِّیات المنصوص علیها فیه.